ศาสตรามหาเทพ

คีตากะ

ศรพรหมาสตร์ศาสตราแห่งราเมศวร์
ธ เทวษเคยพาดสายหมายล้างผลาญ
ทำลายโลกดับดินสิ้นจักรวาล
ด้วยนงพาลสีดามาร้างเลือน
ตรีศูลพระศิวาศาสตราวุธ
เคยลอยหลุดจากกรจรคล้อยเคลื่อน
บั่นเศียรบุตรศรีคเณศเกศลับเลือน
เพียงย้ำเตือนอหังการ์เหตุอาดูร
จักรนารายณ์อานุภาพปราบตรีภพ
ยิ่งสยบทุกศาสตราราพณาสูร
อวตารปราบทุกข์เข็ญเช่นไวกูณฑ์
โลกจำรูญด้วยฤทธีพระสี่กร
แม้นศาสตรามหาเทพเลิศฤทธิ์เดช
เหนือขอบเขตจินตนาอนุสรณ์
ยังอาจพ่ายแรงกรรมนำพาจร
ผู้หมายถอนเพิกกรรมทำฉันใด
เมื่อกงล้อแห่งกรรมทำงานหมุน
ปรับสมดุลบุญ-บาปดั่งสาปไส
แม้สวรรค์ยังเมินเดินห่างไกล
โลกหลับใหลใต้กาลสนธยา...
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>