นางสาวใบไม้
บทสุดท้ายของนิยายรัก...คือการกลับมาทบทวนสัญญาเก่า ๆ
ที่เคยบอกว่าจะมีแต่เรา....สองคนเท่านั้น
นับแต่นี้อะไรในโลกจะแปรเปลี่ยนก็ไม่สำคัญ
แต่หนึ่งใจที่มีนั้นจะคงมั่นต่อเธอ
ก็แค่สัญญาของผู้หญิงโง่ ๆ คนหนึ่ง
มันคงจะไม่ลึกซึ้งเท่ากับสิ่งที่ใครอีกคนเสนอ
เขาคนนั้นอาจมีมากกว่าหัวใจที่ฉันให้เธอ
ฉันยอมรับฟังเสมอ.....นะคนดี
ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะโกรธหรอกนะ
ถ้าจะบอกว่าทุกอย่างที่มีมาจะจบสิ้นลงวันนี้
พร้อมจะยอมรับฟังในทุกๆ เหตุผลที่เธอมี
ไม่ได้หวาดกลัวกับการที่ต้องเดินต่อไปเพียงลำพัง
เก็บสายตาเห็นอกเห็นใจแล้วไปซะ
ไอ้น้ำเสียงเอื้ออ