อัลมิตรา
(๑)
...ขอครอบครองท้องน้ำยามชอกช้ำ
แสนระกำตามทางอย่างแดดิ้น
อยู่อย่างชายไร้รักจักยลยิน
คละคลุ้งดินกลิ่นไอตามสายธาร
(๒)
...เทพนิยายใดเอยที่เคยฟัง
ยามเหลียวหลังยังนึกตรึกสงสาร
เจ้าชายกบจุดจบซบซมซาน
ต้องร้าวรานปานใจ...สลายลง
(๓)
...โอ้เจ้าหญิงพริ้งพราวเฝ้าเมียงมอง
เคยร่ำร้องปองคว้าคราแลหลง
ใยตัดรอนอ้อนว่าอย่าจำนงค์
สิ้นใจตรงใต้คำที่ช้ำทรวง
(๔)
...จะจากลาพารานครนี้
ลาเทพีที่เคยเผยห่วงหวง
ลาเวียงวังครั้งเคยเอ่ยทั้งปวง
ลาสู่ห้วงธารใสในไพรวัน
(๕)
...ผ่านวันคืนอื่นใดที่ใจผ่าน
.คงลืมวันผ่านครั้งยังสุขสรรค์
เป็นเจ้าชายในวังครั้งตระการ
แต่ต้องพานสั่นไหวกล
1488
1
0
หน้าส่วนตัว
