ซอกหนึ่งในหัวใจยังไหวหวั่น กับคำลาสั้นสั้นเมื่อวันก่อน แม้นเตรียมใจ ไว้ลา ยังอาทร มิเคยนอน โดยใจไม่รำพึง เป็นเพราะรักต้องห้าม ตามวิถี เป็นรักซ้อน ซ่อนฤดี ที่ลึกซึ้ง เราพบกัน มันช้า มาก้าวนึง ถึงตราตรึง รักได้ แค่ให้ใจ แต่หัวใจ เจ้ากรรม มันทำพิษ รู้ว่าผิด พลาดพลั้ง ยังรักใคร่ เธอบอกลา เจ็บช้ำ ให้ทำไง เลิกไม่ได้ รักไม่ได้ ตายทั้งเป็น เถอะวันรุ่ง บางที โลกนี้แตก มานั่งแยก ถูกผิด ชีวิตเข็ญ อนาคต ใครรู้ อยู่ให้เป็น พรุ่งนี้เย็น จะไปง้อ ขอรักคืน!
1252
4
0
หน้าส่วนตัว
