บินเดี่ยวหมื่นลี้ : ไวยากรณ์
ราตรีมืดไร้จันทร์อาบลานฝัน
รอยตะวันก็ไกลเกินใฝ่หา
มีแต่ทุกข์โศกเศร้ารุมเข้ามา
จนมิกล้าก้าวย่างอย่างมั่นใจ
ฤๅเจ้าหวั่นแผลเก่าเข้าทับซ้อน
ฤๅกลัวฝันร้าวรอนตอนเริ่มใหม่
ฤๅหวาดหวั่นจนจิตเลิกคิดไป
ฤๅตัดใจเพรงสวาทมิขาดกัน
มิสัญญาจะจงรักตราบกาลสิ้น
แต่ชีวินมีเพียงเธอเสมอมั่น
มิสาบานว่าห่วงใยในทุกวัน
แต่ตราบฉันยังอยู่จะดูแล
จงกล้าก้าวบากบั่นวันฟ้าใหม่
เพื่อหัวใจงดงามตามกระแส
จะโอบกอดเอื้อกันมิผันแปร
ขอเพียงแค่มั่นใจมิสายเกิน .... บินเดี่ยวหมื่นลี้
ตะวันสาดส่องแสงรับวันใหม่
ส่วนจันทร์ไซร้ลาไปนานแล้วหนา
ใยเจ้ายังหมองมัวในอุรา
เก็บแต่เศร้าโศกาไม่มั่นใจ
อย่าไหวหวั
1331
1
0
หน้าส่วนตัว
