extreme life
ฉันวิ่งอยู่บนทางทองของชีวิต
สะดุดนิดล้มคว่ำทำใจหาย
เพราะมองเห็นเส้นชัยนัยน์ตาลาย
ในตัวคล้ายหมดแรงตะแคงนอน
อายก็อายเจ็บก็เจ็บเก็บกดกัก
อยากจะพักสองนาทีมีไหมหมอน
เฝ้ามองหาคนช่วยด้วยเว้าวอน
แดดก็ร้อนลมก็นิ่งเซ็งจริงเชียว
ยังคงนอนอยู่ที่เดิมเริ่มครุ่นคิด
ในชีวิตที่ผ่านมาเคยขาเขียว
เราเคยล้มมาครั้งหนึ่งซึ้งทีเดียว
ครั้งนั้นเปรี้ยวลุกขึ้นสู้กู้เกียรติ์คืน
มาครั้งนี้ล้มอีกปลีกวิเวก
อยากจะเสกเส้นชัยไม่อาจฝืน
ถ้วยรางวัลอยู่ในมือชูถือยืน
สะดุ้งตื่นจากฝันกลางวันวาน
ทำอย่างไรเมื่อล้มสมน้ำหน้า
ขยับขาสิคนแพ้แม้โศกสาน
เอาแขนยันพื้นเปื้อนเหมือนคืบคลาน
อีกไม่นานคงลุกเดินเหินวิ่งเอย
2107
1
0
หน้าส่วนตัว
