๏ฉันเหงาเหงาเศร้าเศร้าอยู่หวิวหวิว ใจปลิวปลิวริ้วล่องลอยพลอยร่วงหลับ ในนัยน์ตาพร่าพร่าพาล่วงลับ แขนขาพับอย่างล้าล้าใกล้ลาลง หมดเรี่ยวแรงแล้งแล้งอย่างลดหลั่น เสียงเคยลั่นแลสั่นสั่นแหบหลงหลง ถอนหายใจอ่อนไหวไหวไม่มั่นคง เหนื่อยหน่ายจนขาดขาดล้นรุกรนไกล เหมือนสูญสิ้นวิญญาณพาลร้าวร้าว เพราะเรื่องราวซ้ำซ้ำจำทำให้ เจ็บเจ็บช้ำซ้ำกายและจิตใจ เจออะไรแต่ร้ายร้ายมลายเอา..... ..
1368
3
0
หน้าส่วนตัว
