ร้อยมาลัย ใจรัก ภักดิ์อักษร
ร่างคำกลอน อ้อนไป ได้สุขสันต์
เอ่ยคำหวาน หว่านทั่ว ไม่มั่ววัน
ด้วยใจรัก รำพัน สร้างสรรค์ไป
ดั่งดอกไม้ พรายพริ้ม ยิ้มส่งทัก
เป็นคำรัก ปักทรวง ให้ดวงไหว
ผลิบานแย้ม แต้มเติม เสริมรวงใจ
เป็นยวงใย ใบลู่ รู้แรงลม
ครั้งแรกพบ สบตา พาประสาน
ราวบุปผา เบ่งบาน ลานสุขสม
ทำทักทาย รายเรียง เพียงปะพรม
ก็ชื่นชม คมคาย หลายวาจา
พอนานเข้า เย้าชิด พิศวิสัย
ช่างงามแท้ จิตใจ ในอุษา
ประกายเจิด เทิดทรวง ดวงดารา
ยิ่งสูงค่า พรรณนา ราคาตน
ฤ คำใด ได้กล่าว เข้าสู่หา
ก็ลับตา พร่าไป ในไพรสณฑ์
ยังไม่ทัน พลั้นเอ่ย เปรยคำชล
ฟ้าก็ดล คนรัก ชักไกลทรวง
ตะโกนก้อง ซร้องสื่อ ชื
1852
0
0
หน้าส่วนตัว
