สวัสดีค่ะ เพื่อน ๆ ชาวไทยโพเอ็ม
มาขอบพระคุณ คุณทัดหทัย ที่เป็นใครสักคนที่อำนวยความสะดวกให้แจมได้มากที่สุด เป็นใครสักคนในใจที่ไม่เคยลืม (แต่จำเบอร์โทรไม่ได้เนี่ยนะ..แหะ แหะ ขออภัยที่ไม่ได้จำ ใช้ระบบเสียจนเคยตัว ดีว่าตอนหลังมีคนลงไปเจอโทรศัพท์มือถือแจม และนำมาให้ตอนรอดชีวิตอยู่บนยอดเขาวิวพ้อยท์แล้วอ่ะค่ะ)
เอาเป็นว่า.. วันที่จะเป็นจะตายอยู่ที่เกาะพีพี.. มีคนกดโทรศัพท์หา ตั้งแต่บ่ายสองจนบ่ายห้าโมง
เอาเป็นว่า.. คนที่พล่านเป็นชะมดติดจั่นแบบนั้น
จะเป็นคนที่ติดอยู่ในความทรงจำไม่มีวันลืม ตลอดไป
และขอบคุณเพื่อนไทยโพเอ็มที่เป็นห่วง เป็นใย..ทุก ๆ คนค่ะ
วันนี้ สีน้ำฟ้า แม้ไม่มีทรัพย์สิ
2160
20
0
หน้าส่วนตัว
