ย่ำค่ำนี้ นั่งอ่านหนังสือเพลินเพลิน เคยคิดขึ้นว่า ผู้รักอักษราทุกท่าน ถ้ากำลังนั่งอ่านบทกวีอยู่ กำลังรู้สึกสุขใจกับกวีบทใดหนอ ได้ดั่งนี้ จึ่งแวะชวนเพื่อนๆ นำบทกวีอันเป็นแรงบันดาลใจ เป็นวรรคทอง หรือวรรคที่ติดอยู่ในความรู้สึก มาแลกเปลี่ยนกันครับ.... หวังว่ากระทู้นี้ จะนำความสุขมายังหัวใจรักบทกวีทุกท่าน ขอเปิดด้วยบทกวีอันคมความรู้สึกบทนี้ครับ ~~~~~~ ถึงสุดรักสุดหมายสายสมร ก็มิกล้าเอื้อมอรอัปสรสวรรค์ ระหว่าง "รักสูงค่า" กับ "ฐานันดร์" เจ้าเท่านั้นชี้ชัดตัดสินใจ โดย ท่านชุมพล ปิตุทิพย์ ~~~~~~ เด็ดขาดจริงๆ