5 มิถุนายน 2545 18:33 น.
--มนต์มีนา--
เธอเคยสูญเสียอะไรบ้างไหม
หัวใจที่เธอให้ใครคนนั้น....
เธอได้หัวใครเค้ากลับคืนมาหรือเปล่า
ฉันไม่รู้ ไม่อยากรับรู้
ถามฉัน.... ว่าเคยสูญเสียอะไรหรือเปล่า
หัวใจฉัน ความรัก ความรู้สึกของฉันนั่นไง คือคำตอบ
ฉันสูญเสียเธอ และไม่มีทางได้คืน
ฉันสูญเสียตัวฉันเอง
ที่ไม่อาจกลับมาเป็นคนเดิมได้อีกครั้ง
ฉันพยายามกลับมายืนที่เดิมอย่างยากเย็น
เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ขวางฉันไว้
มันทำให้ฉันลืมเธอ ลบเธอออกจากชีวิตฉันไม่ได้
ฉันไม่สามารถทำให้หัวใจเต้นเป็นเสียงตัวเองได้อีกครั้ง
. . .. . .. .. .. . .. .. . .. .. . . .. .. . .. .. . . .
อย่าเลย
อย่ามาแสดงความเป็นห่วง
ฉันคงเจ็บปวดน้อยกว่านี้
ถ้าเธอจะใจร้ายกับฉัน
อย่าเลย ... อย่ามีเยื่อใยกันอีก
ขอให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย
ฉันอยากหลุดพ้นจากความรู้สึกนี้
เธอรู้ไหม มันทรมาน....
4 มิถุนายน 2545 08:38 น.
--มนต์มีนา--
ในวันที่ฝนตกแบบนี้
เหงานะ
ไม่มีเธอมาคอยแบ่งปันความเหงาเหมือนเมื่อก่อน
น้ำฝนยังคงไหลผ่านกระจกบานใสที่หน้าต่างห้องฉัน
ไอน้ำสีขาว..ฉันใช้มันเป็นกระดาษ
ฉันเขียนชื่อเธอบวกกับชื่อของฉัน
ฉันเขียนว่าฉันรักเธอ ฉันเขียนว่าเธอรักฉัน
เมื่อฝนหยุด ไอน้ำจาง
ชื่อเธอ ชื่อฉัน ข้อความต่างๆ เหล่านั้นก็หายไป
เหมือนกับในโลกของความเป็นจริงเลยสินะ
ที่ฉันไม่มีเธออีกต่อไปแล้ว
คิดถึงจัง โทรไปหาดีกว่า
ฮัลโหล ...
ฮัลโหลครับ
อ้าว... ทำไมไม่พูด .. .. . .
พอแล้ว วางสายดีกว่า
ได้ยินเสียงของเธอแล้ว
.. . . . .. ก็ฉันต้องการเพียงเท่านี้ . .. . ..
เธอโทรกลับมาหาฉัน
เมื่อกี้ ทำไมไม่พูด
ไม่มีอะไรจะพูด ไม่รู้จะพูดอะไร แค่อยากได้ยินเสียง แค่นั้นเอง
ก็ทำไมไม่พูดอะไรเลย
ก็บอกว่าแค่อยากได้ยินเสียง.. ทำงานต่อไปเหอะ แค่นี้แหละ..
. . .. .. . .. . . . .. . . . .. . .
ขอแค่ทุกวันได้ยินเสียงของเธอ
ขอแค่ได้คิดถึงเธอ
ขอแค่ได้รักเธอ
ขอแค่ได้ห่วงใย ถามไถ่
ฉันขอแค่นี้ แค่นี้จริงๆ .. . .. .
11.31 a.m.
May 20,2002
3 มิถุนายน 2545 13:54 น.
--มนต์มีนา--
ฉันเพิ่งรู้ตัวเอง
ว่าฉันเป็น ตัวปัญหา ของเธอ
เวลาเธอมีปัญหา ไม่ว่าจะเรื่องอะไร
ฉันเป็นคนแก้ปัญหาให้เธอ ..ใช่ไหม
เวลาเธอมีปัญหากับคนนั้น
คือฉันเหรอ.. ที่เป็นตัวปัญหา
คือฉันเหรอ.. ที่ทำให้เธอไม่สบายใจ
ใช่ .. ฉันเอง
คนที่มีปัญหาที่สุดคือฉันเอง
คนที่ร้องไห้มากที่สุดคือฉันเอง
คนที่เจ็บที่สุดคือฉันเอง
คนที่ทนทุกข์ทรมานมากที่สุดคือฉัน
คนที่เธอไม่เคยรัก คือฉันเอง
และ ...
คนที่รักเธอมากที่สุดคือ...ฉันเอง
ในขณะที่...
เธอสบตากับอีกคนหนึ่ง
คนที่เธอเคยบอกว่า เค้าทำร้ายเธอ
แต่เธอก็รักเค้ามากกมาย
ยอมทำร้ายฉัน.. คนที่เธอเคยบอกว่าแคร์มากที่สุด
ทำไม....เธอใจร้าย
30 พฤษภาคม 2545 11:34 น.
--มนต์มีนา--
เวลาของฉันเหลือน้อยลงทุกทีแล้วใช่ไหม
ทำไม อะไรๆ มันไม่เหมือนเดิมเลย
เมื่อวาน ฉันยังหัวเราะกับเธอ นั่งทานข้าวกับเธอ
พูดคุยกับเธอได้อย่างสุขใจ โลกของฉันสว่างไสวไปด้วยรอยยิ้ม
แต่วันนี้ ตอนนี้.. ไม่มีอีกแล้ว
ฉันทำได้แค่เพียงนั่งร้องไห้คิดถึงเธอ
แบกความทุกข์ใจเอาไว้คนเดียว
หรือเวลาของฉัน - - หมดลงตั้งแต่ที่เราหันหลัง..เดินแยกกันไปวันนั้น
คิดถึงเธอมาก รู้บ้างไหม
อยากได้ยินเสียงของเธอมากกว่าเสียงใดๆ ในโลกนี้
ฉันไม่ได้เรียกร้องให้เธอกลับมาหาฉัน
ไม่ได้อ้อนวอนให้กลับมาหากัน
ฉันให้อิสระกับเธอ
ให้เธอรักกับคนที่เธอเลือกรัก
ส่วนฉันก็มีอิสระกับการรักเธอ รอเธอ
อิสระที่แสนเจ็บปวด
ฉันรักอิสระนั้น...
9 พฤษภาคม 2545 03:33 น.
--มนต์มีนา--
แสงสว่างจากโคมไฟเล็กๆ ข้างเตียง
ทำให้รอบตัวของฉันไม่มืดมิดอย่างที่ควรจะเป็น
นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนกว่าแล้ว
ผู้คนส่วนใหญ่ คงนอนหลับอยู่เป็นเตียงที่อบอุ่นและแสนสบาย
แต่ทำไม ฉันถึงเดียวดายอยู่ตรงนี้
เหงานะ คิดถึงเค้าจัง เค้ากำลังทำอะไรอยู่นะ...
ฉันเพิ่งเขียนไดอารีเสร็จ .. . . ....
ไดอารี...บันทึกเรื่องราวชีวิตประจำวันของใครหลายคน
ชีวิตประจำวันของฉัน
มันวนเวียนแต่เรื่องราวของเธอ
... วันนี้ได้คุยกับเธอ
เห็นเธอหัวเราะ ฉันมีความสุขจัง
วันนี้ฉันร้องไห้อีกแล้ว
เธอทำฉันร้องไห้
. . .. . . . . . ..
ฉันรักเธอนะ
คิดถึงจัง ..
กินข้าวหรือยัง อย่าลืมกินข้าวนะ
ขับรถระวังด้วยนะ เป็นห่วง...
วันนี้ .. วันนี้ .. วันนี้ จนกลายเป็นทุกวัน
ไดอารี่ของฉันทุกหน้า มีแต่เรื่องของเธอเต็มไปหมด
เบื่อฉันไหม ไดอารีจ๋า .. . .
9 พ.ค. 2545
3.34 น.
หน้าส่วนตัว
1650
