8 กันยายน 2548 22:21 น.
[ไร้ตัวตน]
อยากจะหยุดเวลาขอพักผ่อน
ไปบินว่อนท้าลมบนกลีบเมฆ
หลับตาคิดเห็นภาพลางฝันไปเอง
งานต้องเร่งทั้งเจ้านายโหดเหมือนสิงโต
ตื่นหนึ่งโมงรีบอาบน้ำไร้วันหยุด
เร่งรีบรุดเดี๋ยวเจ้านายด่าว่าโง่
เขาสั่งมาเราทำตามท่านใหญ่โต
ถ้าโมโหคงไม่มีงานให้ทำ
งานไม่มาเงินไม่มีเดี๋ยวจะอด
ทั้งผ่อนรถผ่อนบ้านกรรมเวรซ้ำ
อยากจะทำอะไรไม่ได้ทำ
สงสัยกรรมแต่ปางโน้นมันมาตาม
7 กันยายน 2548 21:45 น.
[ไร้ตัวตน]
เธอจะร้องไห้ทำไมละคนดี
เพราะคืนนี้มีฉันอยู่เคียงข้าง
จะคอยเช็ดน้ำตาไร้ความอ้างว้าง
แนบชิดข้างเคียงเธอไม่ทื้งไกล
...........................................
จงเก็บยิ้มของเธอที่ล่วงหาย
เก็บมันไว้ในใจอย่าไปไหน
เราสองคนจะเคียงข้างมัดสองใจ
แม้ทางไกลเราจะไปพร้อมๆกัน
-*-.
29 สิงหาคม 2548 09:31 น.
[ไร้ตัวตน]
ซักวัน...ผมจะปีนขึ้นไปบนปลายฝัน
ซักวัน...ผมจะบ้าให้คุณเห็น
ซักวัน...ผมจะเป็นดั่งใจเป็น
ซักวัน...ผมจะมีตู้เย็นไว้แช่เบียร์...แป่ว
กลอนพาไปคราบบบบบ ได้เท่านี้แล
22 สิงหาคม 2548 22:10 น.
[ไร้ตัวตน]
ผมเขียนกลอนไม่เก่งนะคับคุณ
แต่พอวุ่นอยู่thaipoemก็พอได้
เขียนไปแล้วให้คนอ่านข่นลุกไป
จะทำไงก็เขียนไม่เก่งเร่งร้าวใจ
ทำไมผมต่ออีกหลายบรรทัดไม่ได้คับๆๆๆๆ
ผมต่อไม่เป็นได้แค่4บรรทัดตลอด
ช่วยชี้แนะทีงับท่านผู้ประสาทๆๆๆๆๆวิชา
เอิ๊กๆๆๆ
22 สิงหาคม 2548 08:22 น.
[ไร้ตัวตน]
อ้างว้างเดียวดายไร้คนคู่
ไม่รู้จะกอดใครในยามหนาว
เป็นอย่างนี้จนชินมิใช่ครั้งคราว
ฤดูหนาวต้องเศร้าใจไร้ห่มเธอ
..........................
Lovers
0 คน เลิฟ[ไร้ตัวตน]
หน้าส่วนตัว
1124
