อัลมิตรา

 พักก่อนไหมครับ ดูท่าคุณจะเหนื่อย หน้าซีดเชียว
ค่ะ เราพักกันสักครู่ ฉันรู้สึกเหนื่อยจัง
คุณ คุณเป็นยังไงบ้าง  ดีขึ้นไหมครับ เขาถามหลังจากที่จูงฉันมานั่งใต้ร่มไม้ ฉันเองรู้สึกเหมือนว่าจะหายใจไม่ค่อยจะทัน ฉันพยายามที่จะไม่ล้ม และกัดฟันเดินตามเขา ฉันไม่ได้ตอบคำถามเขา ฉันดูเหมือนว่า จู่ ๆ ก็ไร้เรี่ยวแรง 
 คุณ คุณครับ คุณรอผมตรงนี้นะ ผมจะไปซื้อน้ำมาให้คุณ รอผมสักครู่นะครับ ผมไปแป๊บเดียว
อือ  
 ฉันตอบโดยที่ไม่ได้มองหน้าเขา ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับฉัน บางอย่างนั้น เริ่มส่อเค้ามาก่อนหน้านั้นสักสอง-สามวันมาแล้ว  เช้าวันนั้นฉันรู้สึกปวดหัวมาก ปวดอย่างไร้สาเหตุ  ฉันได้แต่หลับตานอนนิ่งพร้อมเผชิญชะตากรรม อาการเตือนล่วงหน้าทำให้ฉัน อยากจะคร่ำครวญกับตัวเองเหลือเกินว่า..ช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิต กำลังถูกยื้อแย่งจากผู้ทรงอานุภาพกว่า  ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็อยากวิงวอน ของประวิงเวลาให้ยาวนานออกไปจนถึงที่สุด แต่ฉันก็รู้ว่า ฉันไม่อาจทำเช่นนั้นได้ 
 ให้คงคืนวันไว้ไม่แปลงเปลี่ยน 
ยังพากเพียรอ้อนคำย้ำหวงห้าม
อย่าเคลื่อนคล้อยกลับกลายในนิยาม                
ให้เป็นตามคำนี้ที่ฉันวอน 
 คุณ คุณผมมาแล้ว น้ำครับ ดื่มสักหน่อยนะครับจะได้ดีขึ้น ผมใจคอไม่ดีเลย คุณเป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ
ฉันไม่ได้เป็นอะไรแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ฉันแค่รู้สึกเหนื่อยเท่านั้น อีกอย่างอากาศก็ร้อนมากค่ะ
คุณอย่าเป็นอะไรไปนะครับ สัญญากับผมสิ
ค่ะ สัญญา คุณคะ ยิ้มให้ดูหน่อย  
เขายิ้มให้ฉัน และฉันก็ยิ้มให้เขา ฉันไม่กล้าบอกเขาตามตรงว่าฉันมีอาการก่อนหน้านั้นอย่างไร ฉันไม่อยากให้เขาต้องแบกรับความเศร้า ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากจะแบ่งปันความสุข ใช่ ความสุขเท่านั้น ..ให้เขา
 คุณเดินไหวมั๊ย ผมจะพาคุณไปนั่งที่ม้านั่ง คุณจะได้เอนกายได้  
ให้ฉันนั่งพิงไหล่คุณตรงนี้ได้ไหมคะ   น่าอายที่ฉันบอกออกไปตามตรง แต่ฉันก็เลือกที่จะบอก
 ครับ มาสิ