อีกนานไหม

อินสวน

     ผ้าผืนนั้นจำวันที่เช็ดเหงื่อ
เก็บไว้เพื่อคิดถึงคะนึงหา
ได้ดอมดมชื่นชมก่อนข่มตา
ใจโหยหาถึงคราครั้งมาเยือน
    พับผ้าผืนรื้นรอยที่ผล็อยผ่าว
ยามเหน็บหนาวแนบซบประกบเหมือน
มีเธออยู่คู่ขวัญอวลอุ่นเรือน
แม้ผ้าเปื้อนคราคราบที่อาบริน
    ค่ำคืนนี้คงเป็นเช่นคืนก่อน
ต้องอาวรณ์ห่วงหาพาถวิล
รอจนกว่าใจปร่าจะชาชิน
จวบใจกลายเป็นหินไม่ยินดี
    จะกี่คืนวันเคลื่อนกี่เดือนลับ
ถึงจะหลับเต็มตื่นกว่าคืนนี้
จะกี่เดือนเลื่อนดับหรือนับปี
ใจดวงนี้หยุดคอยหยุดน้อยใจ
    ขอเป็นหมอนใบนั้นเป็นฉันบ้าง
เพราะไม่อยากอ้างว้างอย่างหมองไหม้
ขอเป็นผ้าห่มอุ่นละมุนละไม
ซับความฝันปันไปให้ฉันที
    ฉันคงไม่ดื่มเหล้าเพื่อเผากลุ้ม
คงไม่ชุ่มชื่นใจไปกว่านี้
แต่ฉันอยากหลับเมื่อเยื่อใยมี
จากใจที่อ่อนโยนมาเยียวยา(อินสวน)
.............................................................
     เธอคือผ้าผืนน้อยซับรอยเปื้อน
พร้อมเป็นเพื่อนทุ่มเทเสน่หา
แม้เปียกชื่นหมื่นคราบอาบน้ำตา
จะแถมบ่าได้ไหมถ้าไม่พอ
     ไม่อยากได้หัวเข่าเราก้มถึง
มันไม่ซึ้งเหมือนบ่าเลยกล้าขอ
ไม่อยากซบต้นแขนกลัวแฟนรอ
เกลียดเคล้าคลอน้ำใต้ศอก..ขอออกตัว
     หมอนที่ชอบปลอบประโลมเป็นโฟมจิ๋ว
แค่โดนผิวสยิวจังค่อยยังชั่ว
ยามฟ้าครวญหวนไห้ใจระรัว
ไม่หวั่นกลัวมีเธอกอดแล้วปลอดภัย
    มีเรื่องราวหนาวร้อน..นอนไม่หลับ
เพียงแค่จับชายผืนสะอื้นไห้
เป็นผืนน้อยร้อยกมล..จากคนไกล
คือห่วงใยให้กลับช่างจับทรวง
    หลับแล้วเพ้อเผลอไผลมีใจสวม
ฝันว่าร่วมเนื้อเน้นเป็นช่วงช่วง
กระไรเลยเผยใจให้เค้าควง
ทั้งที่ดวง"ไร้คู่"....เจ้าชู้จัง ( Boomerang)