ฉันเห็นมาหมดแล้ว
เห็นใบแพรกโบกพลิ้วปลิวลมผ่าน
เห็นวันแรกโลกเราสุขสำราญ
เห็นชีวิตหมดลานก่อนเรียนรู้
ฉันเคยเห็นความมืดมน
เคยค้นพบคบไฟที่ใครก่อ
เห็นสิ่งที่เลือกแล้วและคอยรอ
คงไม่ขออื่นใดไปกว่านี้
เพราะฉันเห็นมาหมดแล้ว
จากแก้วตาคู่นี้ที่ริบหรี่
จดจำไว้ในใจนับจากนี้
ไม่มีเหลืออะไรให้เห็นแล้ว
16 ตุลาคม 2545 17:56 น. - comment id 88592
มี! ความงามของชีวิตไง ไม่มืด ไม่สว่าง ไม่มีเสียง ภาพ กลิ่นและรส ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตา เห็นได้แค่กลางใจเท่านั้น

17 ตุลาคม 2545 02:48 น. - comment id 88719
ขอบใจจะ.......นักเดินทาง(Skeczys)ผู้มองกาลไกล

23 ตุลาคม 2545 21:17 น. - comment id 90602
^*^
^*^
^*^...............^______^............^*^
^*^.........................................^*^
