จากทางเดินไกลลิบที่พริบตา มองเวลาใจหายก็หน่ายแหนง เพียงเรามองความฝันยังมีแรง คงเห็นแสงก้าวฝันเพื่อวันคอย โอ้.. คืนนี้เจ้าดาวช่างแสงหม่น ก็เพียงคนพ้นร้างห่างสุดสอย ใครจะว่าเรายิ้มเพื่อรอคอย หรือใจหงอยคอยคืนฝืนเวลา แสงกระพริบลิบดาวสกาวหมอง เพียงเหม่อมองพริบพริบปริบปรางค์หน้า มองอารมณ์ชมชื่นรื่นเวลา คงนำพาแสงดาวที่ราวนั้น หากมองเห็นมองได้สายเส้นแสง อาจร้อนแรงเร้นแสงตะวันนั่น หากระวีเบิกแสงแรงตะวัน คงไหวหวั่นสิ้นฝันที่ดาวเรือง ทางที่ทอต่อยอดมาทอดหนึ่ง ไม่ห่างซึ่งคำดาวเฝ้าเล่าเรื่อง เวลาหดชีวิตลดคงหมดเปลือง ใครเล่าเรื่องเปลืองเปล่าเมื่อเช้าก่อน เพียงหยิบยื่นรอยยิ้มปริ่มปลายหน้า ให้ใจพาไหวหวั่นฝันแรงร้อน จะแผดผ่าวร้าวริดอยู่รอนรอน ก็เพียงตอนหนึ่งหนึ่งที่ใจลอย คอยเอ๋ยคอยคนนั้นอย่างหวั่นไหว ก็ดวงใจดวงนิดจิตละห้อย มองเจ้าดาวแสงพริบที่ลิบลอย หรือเจ้าคอยคืนวันฝันอันใด จะมองเห็นเป็นประหนึ่งเพื่อนร่วมฟาก หรือเราจากกันแล้วให้แววไหว แสงสะกิดลิบอยู่ดูร่ำไร คงร้างไกลตกฟากแล้วคืนนี้ เพียงพร่ำเพ้อถึงเจ้าดาวได้ไหมหนอ อย่าร้างรอแรมไกลไปหลีกลี้ ก็ยังเพ้อพร่ำพลางหว่างฤดี กี่นาทีก็ชั่วโมงหรือกี่นาน.. แสงอรุณกรุ่นกลับมารับแล้ว คงไม่แคล้วใจคอยละห้อยหาญ เราก็เพียงคงหนึ่งในบึงกาล ไม่ลบวานเวียนวนคนคนหนึ่ง คงจะตัดอาลัยไม่ได้หรอก คำล่อหลอกหวั่นวกพกทะลึ่ง ถึงเขาหลอกก็เต็มใจให้หลอกเสียซะซึ้ง ก็เพียงคนหนึ่งจึงถลำซ้ำไถล เอื้อมมือคว้าเจ้าแสงดาว.. ให้หนาวลมห่มแล้งอย่างเฉไฉ ก็ดาวยังเป็นดาวบนฟ้าไกล เอื้อมเท่าไรก็ไม่ถึงจึงเพียงมอง เอื้อมมือคว้าหยาดเพชร์แก้ว เผลอรักแล้วจึงฝันใฝ่ หยาดเพชร์หยาดละอองผ่องใส แม้อยู่ในความมืดมน..(หยาดเพชร์) ยังเวียนวนคว้าแสงที่ดาวส่อง คงริบรองว่องไว้ไม่อาจต้อง เพราะหลงลมเขาแล้วแนวทำนอง จึงเพียงร้องลมลมลมลอยลอย มองเจ้าดาวน้อยนั้นก็สุดไกล กลัวแต่ว่าใจหนอใจคงจะต้องพลัดเจ้าดาวแล้ว หากแนวอรุณระวีรุ่งมุ่งลงมาเมื่อคราเช้า คงจะเร้นรับดับดาวคืนกลับแสงที่ฟากฟ้า หากเวิ้งฟ้ากว้างและวันใหม่แห่งพระอรุณ จะเพียงเพื่อการุณย์แก่ตัวข้า ข้าน้อยผู้รอคอยที่หว่างเวลาขอให้เจ้าแสงดาวจงนำพา คืนกลับมา.. ดังข้าเพ้อพร่ำวอนพระอรุณ..
4 พฤศจิกายน 2548 16:00 น. - comment id 535019
ดาวกระพริบวิววับจับตา ลิวดาวพราวอุราข้าหวั่นไหว วอนดาวอย่าคลาดเคลื่อนเกลื่อนหัวใจ ขอไว้ด้วยใจให้แก่ดาว ....
4 พฤศจิกายน 2548 18:55 น. - comment id 535111
ประกายแสงแห่งดาวคราวคืนค่ำ ได้แต่พร่ำในใจใฝ่ฝันหา คงได้แต่พบกันทางสายตา เพราะห้วงฟ้าห่างเหินเกินเอื้อมไป
4 พฤศจิกายน 2548 20:41 น. - comment id 535140
คนบนดิน .. แหงนหน้ามองดาวบนฟ้า .. ดูสวยสดส่องประกายระยิบระยับ .. แต่ถ้าเห็นดาวดวงนั้นใกล้ๆ .. แล้วพบว่า .. ในความเป็นก็แค่ดาวเคราะห์ดวงหนึ่งซึ่งไม่มีแสงสว่างในตัวเอง .. ประกายระยิบระยับที่เคยทอดตามองเห็นยามอยู่บนพื้นดิน .. เป็นเพียงแค่แสงสะท้อนลวงตา .. เธอจะยังหวังไขว่คว้ากันอีกไหม? .. ว่าแต่ว่า .. นายแบบหน้าตาคุ้นๆ นะ .. ..
4 พฤศจิกายน 2548 21:31 น. - comment id 535155
ดาว อยู่ไกลครับ แต่งได้ยาวดีจัง
4 พฤศจิกายน 2548 22:38 น. - comment id 535178
อ่ะแน๊ะ ๆ คิดถึงพี่ซิ่ มีดาว ๆ ไรเนี่ยะ ไว้ทริปหน้า นั่งกินเหล้ากันแบบเป็นล่ำเป็นสันกันเลยดีก่า
4 พฤศจิกายน 2548 23:57 น. - comment id 535203
นายแบบโป๊ แต่ไม่เปลือย .. ระวังชาวเอเลี่ยนจะมอมเหล้านะ.. เห็นตอนนี้ขมักเขม้นหมักกระแช่อยู่ค่ะ