ก่อนน้ำตาพล่าแก้มแตะแต้มท่าน ใจร้าวรานอดทนบนวิถี กี่วันคืนขื่นขมตรมฤดี ในหน้าที่ปกป้องพี่น้องมา สี่สิบปีผ่านไปจึงใคร่เห็น ร้อนหนาวเย็นยังอยู่ดูรักษา ขอเพียงวอนเกษียรที่เวียนมา พักก่อนลาเท่านี้ที่ต้องการ คำสั่งมาไร้ชื่อคือกำหนด สุดรันทดเหมือนผลักหลักประหาร ติดสินใจเรียกร้องตรองหลักการ แต่พบพานจุดจบด้วยพบภัย ขอท่านสู่ภพดีที่บนฟ้า แด่คนกล้าก้มกราบทาบใจไว้ นามสมเพียรเอกสมญาคนกล้าไทย ตราตรึงไว้คนรู้ทุกผู้นาม ขอไว้อาลัยให้ พ.ต.อ.สมเพียร เอกสมญา แก้วประภัสสร 13/03/2553