หน้าส่วนตัว
ตีหนึ่งแล้วยังมีใครไม่นอนบ้าง
ที่อ้างว้างเดียวดายคล้ายอย่างฉัน
อยากติดปีกบินไปไร้คืนวัน
ทวงภาพฝันจากฟากฟ้าคราหมดแรง
อยู่ท่ามกลางลมหนาวดาวระยิบ
ใช่อาจหยิบเอื้อมทันเหมือนกลั่นแกล้ง
ม่านหมอกเมฆอดีตกรีดทิ่มแทง
กลบเกลื่อนแสงจันทร์ไปไม่เหลียวแล
พยายามข่มตาหลับกลับอีกครั้ง
ลบรอยฝังล้างเรื่องร้ายไร้ทางแก้
เลิกจำนนจนนำย้ำพ่ายแพ้
ละอ่อนแอกล่อมใจตนจนฝันดี
1032
2
0
