๏ ใต้แสงโคมโสมค้างระหว่างขั้น เขาตั้งชั้นติดช่อลออฉาย ระย้าพร้อยลอยพร่างวางดาวพราย ระยิบย้ายหย่อมโพยมหยอกโสมเยือน จังหรีดร้องคะนองเร้าความเร่าร้อน กระชั้นช้อนโฉมใช่จะให้เฉือน ละอายล้างจางลงจนหลงเลือน ถึงสะเทื้อนสะท้านถอดยามพลอดเธอ เห็นแสงโสมโลมเจ้ากระเง้ากระงอด หึงโสมกอดกายน้องสนองเสนอ ให้โสมหับดับเถิดละเมิดละเมอ หากพี่เปรอปรนสิ้นมลินมลาย ใต้แสงโคมโสมค้างระหว่างขั้น เขาตั้งชั้นติดช่อลออฉาย ระย้าพร้อยลอยพร่างวางดาวพราย จึงเสื่อมคลายโสมคล้อยรอยมนต์คลุม ๚ะ๛ วฤก : ๔ เมษายน ๒๕๕๒