sun
เป็นวันเหงา เศร้าจิต คิดไปทั่ว
คนที่เคย รักตัว กลับไร้เสียง
ทักทายไป หลายครั้ง ไร้สำเนียง
รักที่เห็น เป็นเพียง คำหลอกลวง
ไม่รู้ซิ คิดน้อยใจ ไปทุกอย่าง
ถึงแม้อยู่ คนละทาง สุดแสนหวง
เรานั่นหรือ คิดถึง และเป็นห่วง
แต่ทำไม คู่ควง จึงเฉยชา
โอ้น้ำตา ไหลริน เหมือนสายฝน
นี่หรือคน รักเรา ช่างหนีหน้า
เป็นอันใด หรือจึง ไม่นำพา
คนจะคอย ตั้งหน้า ไม่เหลียวแล
เก็บความช้ำ ไว้ใน หัวใจน้อย
เช็ดน้ำตา แล้วค่อย ตั้งใจแน่
อยู่กับม๊า กับป๊า ท่านคอยแล
ไม่เคยทำ ให้แย่ แบบนี้เลย
ลาก่อนนะ คนดี ขอลาก่อน
พี่ไม่ต้อง อาวรณ์ นะพี่เอ๋ย
คนไร้ค่า อย่างน้อง ไม่ต้องเอ่ย
คงแสนเชย เฉิ่มดิ จึงหนีไกล