คมดาบนารี
..เจ็บปวดเหลือเกิน คนดี..
..รวดร้าวทุกนาที ที่ใครถาม..
..เธอหายไปไหน ทำไมทอดทิ้งให้ฉันเดียวดาย ทำไมต้องทำ..
..เธอรู้มั้ย ใต้ฟ้าคราม ฉันถูกดอกผลของความทรงจำ..รบกวน..
..เส้นขอบฟ้าเป็นเพียงภาพลวงตา..
..สายลมที่พัดมา ผ่านไปกี่ครา ก็ไม่เคยพัดหวน..
..สายน้ำไม่ไหลกลับ ฉันทำใจยอมรับและพยายามทบทวน..
..เหตุผลที่ทนคร่ำครวญ ความรักล้วน ๆ ที่ทำให้เสียน้ำตา..
..แต่ก็ยากเย็นเหลือเกิน..ยากจริง ๆ ..
..ฉันยอมรับได้แค่บางสิ่ง..สายลม - สายน้ำ - ภาพเส้นขอบฟ้า..
..สิ่งเดียวที่ทำใจไม่ได้ คือการที่เธอจากไปพร้อมกั