จักตอบถ้อยร้อยเรียงเผดียงบท ทั้งร่ายรจน์พจนาคราโศกศัลย์ เหตุใดฤารักมาพรากจากชีวัน คนรักกันใยพลันมาผันแปร หากเคยเคียงเรียงชิดพิสวาท มาคลายคลาดดั่งมีดบาดใจเป็นแผล ถูกกระชากเจ็บร้าวหนาวดวงแด คงมิใช่รักแท้อย่าอาวรณ์ เมื่อเวลาพาให้พบประสบรัก แล้วก็หักพรากใจจากสายสมร ควรแล้วหรือที่คิดอาลัยอาวรณ์ ด้วยเพราะย้อนกลับคืนฝืนไม่มี ... ปล่อยให้ผ่านกาลปลอบชอบด้วยจิต กลับย้อนคิดพิจารณาให้ถ้วนถี่ เจ็บตอนนั้นดีกว่าร้าวเฉาฤดี ลุกขึ้นเถิดคนดีอย่าเศร้าใจ ..
937
2
0
หน้าส่วนตัว
