!!!...^Imagine^...!!!
ยามนั่งอ่านหนังสือที่โต๊ะไม้ริมหน้าต่าง
สายตากลับเหม่อมองไปยังขอบฟ้ากว้างสีหม่น
ตัวหนังสือผ่านตาไป แต่ก็ไม่เข้าสมองเลยชอบกล
หรืออาจเพราะหัวใจมันกระวายกระวน.....คิดถึงเธอ
เมื่อเหลียวหน้าหันไปมองดูที่นาฬิกา
ก็รับรู้ได้ว่ากาลเวลา.....เดินผ่านไปอย่างไม่พลั้งเผลอ
นี่คงเป็นอีกวันแล้ว ที่ฉันได้แต่เฝ้าฝันละเมอ
คาดหวังว่าเราจะได้พบเจอ.....แต่แล้วก็ไม่พบเธอแม้แต่เงา
เธอหายไปโดยไม่บอกกันแบบนี้.....
รับรู้บ้างหรือเปล่าว่ามี ใครเค้าต้องหงอยเหงา
เมื่อเหม่อมองฟ้ากว้างสีสวยก็กลับกลายเป็นสีเทา
และต้องทนอยู่กับหัวใจเศร้า.....เศร้า ไปวัน.....วัน
แล้วเมื
หน้าส่วนตัว
1387
16
0
