เหยียบ...

ภู ภัทรชนน


ยิ่งสูงก็ยิ่งสั่นขึ้นสรรค์สร้าง
เด็กด้านล่างรับฤาไหวไต่ขึ้นขา
ขยับย้ายก็โยกย้ายส่ายไปมา
พอเปลี่ยนท่าถึงสะทกกลัวตกลง
เด็กอีกคนตะโกนบอกออกไหล่ซ้าย
อีกคนย้ายออกไหล่ขวาจะพาหลง
เด็กตัวเล็กเหยียบขึ้นต่อขี่คอคง
หัวประสงค์ส่ายรับจับกินลม
แล้วแลบลิ้นปลิ้นตายั่วอากาศ
ใครขี้ขลาดขึ้นไม่ได้ใช่ชายสม
อยู่สูงเห็นโลกหล้าว่ากลมกลม
อยู่ต่ำแค่ติดตม ชมแต่ดิน
เด็กด้านล่างทนไม่ไหวในความหนัก
ขาจะหักอยู่แล้วเด๋ยวแด่วดิ้น
เพรียกบอกใครอยู่สูงรีบมุ่งธรณิน
สุดจะสิ้นเรี่ยวแรงแห่งฐานรอง
เด็กด้านบนไม่สนใจไปยืนโด่
ทำคุยโม้เห็นโลกงามความจองหอง
เก่งขี่คอต่อขาอันน่ามอง
วูบหนึ่งล้มจมกอง จ้องฝุ่นดิน				
comments powered by Disqus
  • มายอามีน

    29 ตุลาคม 2550 17:15 น. - comment id 779209

    ลึกซึ้งมากๆๆๆ
     มีนัยแอบแฝง
      4.gif6.gif8.gif11.gif
  • ภู ภัทรชนน

    29 ตุลาคม 2550 17:23 น. - comment id 779217

    ขออภัย
    คุณ มายอามิน
    เนื่องจากกระผมลงสีไม่ชัด
    จึงทำให้อ่านยาก ไม่ทราบว่า
    มีวิธีแก้ไขอย่างไรครับ

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน