..๏ สักวานกขมิ้นสัญจร

อัลมิตรา


..๏ สักวาเจ้านกขมิ้นน้อย 
เจ้าจักคล้อยโบยบินเยือนถิ่นไหน
ยามอรุณรุ่งแสงส่องผ่องอำไพ 
จึ่งลาไกลถิ่นเก่าเหย้าเรือนรัง
ข้ามหุบเขาแนวป่าพนาสัณฑ์ 
ไม่หวาดหวั่นสิ่งใดด้วยใจหวัง
คราปีกล้าเหนื่อยกายไร้กำลัง 
ร่อนลงฝั่งคลองใสใคร่กลืนกิน
ระเริงเล่นริมธารอันกว้างใหญ่ 
พอฉ่ำใจมุ่งแคว้นแดนทักษิณ
ชมทะเลฟ้าครามตามสมจินต์ 
แม้นแปลกถิ่นไม่ถอยชะลอยเพลิน
ผ่านแมกไม้บ้านเรือนเยือนเมืองเหนือ 
เรี่ยวแรงเหลือร่อนฟ้าถลาเหิน
ครั้นค่ำไหนค้างนั่นหวั่นเหลือเกิน 
เกรงเจ้าเพลินทิ้งรังให้ร้างเอย ๚ะ๛				
comments powered by Disqus
  • รดา

    21 กรกฎาคม 2547 09:31 น. - comment id 301367

    
    แต่ไม่เคยลืมแวะมาอ่านกลอนดีๆ ..^_^..
    
  • กุ้งฯ

    21 กรกฎาคม 2547 10:03 น. - comment id 301371

    สักวาเจ้านกขมิ้นน้อย
    มาเรียงร้อยเรียบเรียงเคียงอักษร
    บินลดเลี้ยวเที่ยวเลาะแวะเกาะคอน
    หมายถอดถอนความเหงาให้เบาคลาย
    
    สกุณาแวะมาเคียงส่งเสียงกู่
    แต่เช้าตรูขับคู่รู้ความหมาย
    มิตรภาพตราบสิ้นฟ้าหา..มลาย
    ยินพระพายเรียกตัวมัวเพลินเอย..
    
    ไปล่ะ...เดี๋ยวเป็นพายุ จะยุ่ง..
  • ฤกษ์(ไม่ได้ล๊อกอิน)

    21 กรกฎาคม 2547 10:26 น. - comment id 301372

    เราแต่งขมิ้นดงหลงทาง  เดือนก่อนเทียบไม่ได้เลย เยี่ยม ๆ
  • :)

    21 กรกฎาคม 2547 16:08 น. - comment id 301440

    .../|\...
    
     สวัสดีคุณอัลมิตรา....คุณ คุณ ณ.ที่แห่งนี้....
    นกขมิ้นสัญจร....เกรงเจ้าเพลินทิ้งรังให้ร้างเอย...
    แต่..อึ่งอ่างเช่นเรา.....ก็ยังร้างรังเลย...
    
    
  • อาภาภัส

    21 กรกฎาคม 2547 19:00 น. - comment id 301460

    สักวาวิหคนกขมิ้น  
    เจ้าโบยบินผินเอื่อยเรื่อยรอนหา
    รังอบอุ่นคุ้นไอละมุนตา
    แม้เหนื่อยล้าใช่ถอนอ่อนลาเลย
    โลกกว้างไกลใหญ่นักจักสืบค้น
    เพียรดั้นด้นลิ่วลมหาเฉลย
    ในหัวใจยังรักมั่นคงเคย
    ขมิ้นเต้ยตามอยู่คู่เคียงเอย
  • ใยไหม

    21 กรกฎาคม 2547 22:25 น. - comment id 301499

    สักวานกขมิ้นเยือนถิ่นข้า
    เสมือนว่าจะมารักปักใจหมาย
    ไม่คลายคลอนตราบสิ้นฟ้าและสิ้นกาย
    ใจยังหมายจะเคียงคู่อยู่นิรันทร์
    
    แม้จากไกลใจยังอยู่พร้อมคู่เคียง
    แม้จากกันสำเนียงเคียงคู่ฉัน
    จากกันนานแม้จักผ่านกาล  คืน..  วัน...
    โปรดจงรู้จะรักกันนิรันดร์เอย...
    
    โอ้เย  ....  มา ไม่มา มา  ไม่มา มา  ไม่มา  มาๆๆๆๆๆๆ  เค้ากะลังเด็ดกลีบกุหลาบอยู่อ่ะ
    
  • ชัยชนะ

    21 กรกฎาคม 2547 22:59 น. - comment id 301505

    สักวาแบบนี้คงไม่ไหว จินตนาการไม่ออกครับ ไม่มีประสบการณ์ เพราะอยู่กับเหย้า เฝ้ากับเรือน ไม่ค่อยได้ไปไหนเอย
    
  • รัถยา

    21 กรกฎาคม 2547 23:55 น. - comment id 301514

    ...นกขมิ้นตัวนี้บินไกลเนอะ....หลงดอยกลับไม่ได้เน้อ...อิอิ
  • somebody

    22 กรกฎาคม 2547 10:45 น. - comment id 301586

    
    นึกน้อยใจในวาสนาตัวเองนักที่จำต้องพักการมา
    เยื่อนเพื่อนที่รักในไทยโพเอ็มสองวัน เพราะงาน
    ประดังทับถม แต่เหมือนสวรรค์มีตาพาให้เว๊ปล่ม
    ทำให้ ได้้มาทันชื่นชมผลงานสักวาอันยอดเยี่ยม
    ของยอดกว ีก่อนที่จะหนีจากหน้าหนึ่งไปให้หลง
    ตา นับว่าเป็นโชควาสนาที่มาทันได้อ่าน
    
    ๚ะ๛size>
  • อัลมิตรา

    22 กรกฎาคม 2547 14:43 น. - comment id 301628

    คุณรดา .. ขอบคุณมากค่ะ 
    
    คุณกุ้ง ..
    
    ..๏  สักวานกขมิ้นเหลืองอ่อนเอ๋ย 
    เจ้าบินเลยสู่แคว้นแดนเมืองเหนือ
    ปีกแข็งแรงกำลังช่างเหลือเฟือ 
    พอมีเหลือให้สยายย้ายดินแดน
    
    ถึงถิ่นใดบินไปใจสุขสันต์ 
    คราวเหหันจากไปอาลัยแสน
    ปีกเหลืองามบินไปไกลทั่วแดน 
    สู่ถิ่นแคว้นเคว้งคว้างดั่งเพลิดเพลิน
    
    ยามพลบค่ำถลาลงตรงกิ่งไม้ 
    หลบซ่อนใต้พฤกษาน่าสรรเสริญ
    ร่ายสำเนียงเสียงเสนาะเพราะเหลือเกิน
    จนยามเกินใกล้พรุ่งรุ่งอรุณ
    
    ครั้นเช้าตรู่รับแสงอันแดงเรื่อ
    เรียวแรงเหลือกายขยับรับไออุ่น
    สองปีกเริ่มสยายกางอย่างสมดุลย์
    สมสกุนต์*บินไปไม่เหนื่อยเอย ๚ะ๛
    
    คุณฤกษ์ .. คุณเขียนได้ดีนะคะ 
    
    คุณทักทาย .. เช่นกันค่ะ ระลึกถึงเสมอ
    
    คุณอาภาภัส ..
    
    ..๏ สักวานกขมิ้นบินไปเรื่อย
    ไม่รู้เหนื่อยบินคว้างอย่างผ่าเผย
    ไปเป็นฝูงเยือนดินถิ่นคุ้นเคย
    บ้างล่วงเลยป่าเขาลำเนาไพร
    
    แวะพักนั่นค้างนี้มีความสุข
    กินผลสุกลูกไม้ในป่าใหญ่
    ร่อนลงคลองหนองน้ำเย็นฉ่ำใจ
    จึงลาไกลแดนเก่าทั้งเหย้าเรือน
    
    ถึงบ้านไหนเมืองนั่นพลันคอยแจก
    ผลไม้แปลกลูกหว้าปะปนเกลื่อน
    ของมากมีมาให้ไม่แชเชือน 
    แล้วจึงเคลื่อนบินไปไม่หวั่นเกรง
    
    บ้างแวะชมร่มไทรไม้บุบผา
    จนหายล้าจึงไกลไม่รีบเร่ง
    กระเวนไพรไก่เถื่อนเหมือนอลเวง
    ด้วยหวั่นเกรงนกขมิ้นจิกกินเอย ๚ะ๛
    
    ยัยไหม..
    
    ..๏ สักวาหารังยังไม่พบ
    จึงขอหลบอยู่ค้างบ้างได้ไหม
    อยู่เปล่าเปลี่ยวเอกาพาหวั่นใจ
    เกรงผีไพรย่องหามาจับกิน
    
    จะนอนบนกิ่งไม้ในป่าเขา
    ก็แสนเหงาเศร้าใจไม่จบสิ้น
    จะขอค้างสักคืนชื่นชีวิน
    แล้วจะบินต่อไปไม่ท้อเอย ๚ะ๛
    
    คุณชัยชนะ .. :) อยู่กับเหย้าเฝ้าเรือน ดีจังค่ะ
    
    คุณรัถยา ..ค่ะ นกขมิ้นมาจากดอย หลงดอยเสียง่ายๆ จังค่ะ
    
    คุณทิงนองนอย .. ขอบคุณมากค่ะ สำหรับกำลังใจเสมอมา 
    
  • ขุนเขาในเงาน้ำ

    22 กรกฎาคม 2547 19:38 น. - comment id 301657

    สักวาขมิ้นน้อยคอยตามฝัน
    ทุกคืนวันใช้เวลาหาจุดหมาย
    ผ่านยอดเขาลำเนาไพรไปผืนทราย
    เมื่อเหนื่อยกายพักผ่อนนอนเรื่อยไป
    
    อันฉันนี้ต้องบินไกลเท่าใดเล่า
    จึงเห็นเงาอนาคตที่สดใส
    หรือรอหมดแรงบินจนสิ้นใจ
    จะหาใครชี้ทางสว่างเอย
    -----------------------------
    ชื่นชมครับ  จะพยายามติดตามผลงานของพี่ 
    นะครับ
  • อัลมิตรา

    23 กรกฎาคม 2547 10:47 น. - comment id 301742

    คุณขุนเขา ฯ... ขอบคุณมากค่ะ เป็นกำลังใจให้ ซึ่กันและกัน นะคะ
    
    สักวานกขมิ้นบินท่องเที่ยว
    ซ้ายขวาเลี้ยวกระพือปีกหลีกแสงสี
    มุ่งสู่แคว้นแดนไกลใจเปรมปรีด์
    ระริระรี้เป็นฝูงชักจูงไป
    
    แล้วอ่อยคำศรัทธาที่น่าเชื่อ
    ว่าจุนเจือนกอื่นชื่นสดใส
    ขมิ้นเอยหาเสียงกระจายไกล
    อย่าหลงไพรจนลืมรังครั้งก่อนเอย ฯ
    
    :)
    
    
  • คนผ่านมา

    24 กรกฎาคม 2547 23:57 น. - comment id 302118

    ขำครับ ล้อเลียนท่านผู้นำหรือครับ
  • อัลมิตรา

    26 กรกฎาคม 2547 21:21 น. - comment id 302390

    ต้องอ้อมออกไปไกลๆหน่อยแล้ววกเข้ามาค่ะ คุณคนผ่านมา ..

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน