พอใจในสิ่งตนมี..

กวีบ้านนอก..*

                                o  ไทรโศกวิโยคด้วย           เดียวดาย
                                ไร้ผลไร้คนกราย                  เกลือกใกล้
                                แต่เย็นร่มสบายกาย             คลายทุกข์ แท้นา
                                ใยโศกวิโยคให้                    เหือดแห้งแสลงดิน ฯ
                                o  เป็นมนุษย์สุดแสนล้วน      ล้ำค่า
                                เกินกว่าตีราคา                      ค่าได้
                                รันทดอดสูหา                       สุขใด เติมแต่ง ??	 
                                สุขใจได้เกิดไซร้                  โศกเศร้าเสียเปล่าดาย ฯ
                                o  มีสุขมีทุกข์ทั้ง                 ปฐพี
                                แม้มืดมิดสนิทมี                   สว่างจ้า
                                ใยท้อไม่พอดี                      ในสิ่ง ตนมี
                                ลุกเถิดมาเกิดกล้า               ก่อสร้างทางฝัน ฯ 

                                o  มดน้อยหรือทดท้อ           ถอยแรง
                                ต่างร่วมรักสมัครแสดง          ฤทธิ์ด้อย
                                กระจาบทราบขันแข็ง           ค่อยก่อ รวงรัง
                                ใช่ว่า ข้าปากน้อย              คอยฟ้าบันดาล ฯ
                                                    --------------