นางฟ้าทั้งแปด

แก้วประเสริฐ

         นางฟ้าทั้งแปด
  ๐ แปดนางช่างเพริศพริ้ง ลาวัลย์  จริงเฮย
ผิวเปล่งดั่งนวลจันทร์       หยาดเยิ้ม
ยากคิดแบ่งเสกสรร        คืนก่อ  สวาทแฮ
ยิ่งพิศยิ่งเคลิบเคลิ้ม        อ่อนซึ้งนวลฉวี ฯ
 
   ลีลานางดุจฟ้า    โลมดิน
เปรียบดั่งหงส์ยุพิน   ยากคว้า
ค่ำนี้ยากคงถวิล      กกกอด  นางเฮย  
พิศยิ่งใจอ่อนล้า      ยากแท้เยือนนาง ฯ    
   อิสราวดีซาบซึ้ง        ก่อนใคร   พี่เอย
เคยสู่หมั้นเหตุไฉน        ป่วนซึ้ง
ใยท่านพี่มากไป          จวบก่อ  กาลแฮ
จงฝากสิ่งก้นบึ้ง           แห่งห้วงเสน่หา ฯ
   เดือนดาวแม้นมิคล้อง  ใฝ่ปอง
อวบอัดมัดเรืองรอง       คอยแล้ว
เหล่าหญิงเลือกให้ครอง   รอพี่  ต่อแฮ
ตัวพี่อย่าคลาดแคล้ว     เหล่าน้องคอยสนอง ฯ
   มังกรทองผ่องแพร้ว   หฤทัย  พี่เอย
หงส์ฟ้าปีกวิไล           หุบซึ้ง
ถ้ำทองผ่องอำไพ         หวังเทียบ เมฆินทร์
อันอาจจะโกรธขึ้ง        หมดสิ้นถวิลปอง ฯ
   บุรุษใยโลกนี้         ป่วนคนึง
มิคิดความตราตรึง       แย่แล้ว
ในสนามรบถูกขึง        ฟันฝ่า   มากแฮ
เพียงหนึ่งหญิงเพริศแพร้ว  พี่เจ้าใคร่ครวญ ฯ
   ข้าศึกยังเตลิดแล้ว     ยามพบ   พี่นา
หญิงหนึ่งงามบรรจบ      จากฟ้า
กลัวเกรงกลับมิสงบ       ฝากต่อ  ใครเอย
องค์พี่งามเลิศหล้า        สุดแท้ผ่านสนอง ฯ
     ประกายแดงแนบข้าง ยังยอม  พวกเอย
ไม้ดอกกรุ่นกลิ่นพยอม    หอบซึ้ง
นางยอมซึ่งชวนดอม      ใยพี่  กลัวแฮ
ใครเอ่ยซาบซึ้งบึ้ง        กิ่งแก้วเหม่อมอง ฯ
     ใดใดในโลกนี้   แปลกจริง
แต่ก่อนเคยแอบอิง    สู่น้อง
บัดนี้กลับยากพิง      ฟ้าแนบ  สวรรค์แฮ
โอ้อกเอ๋ยต้องร้อง     แปลกแท้แมนสรวง.ฯ๐—
           * แก้วประเสริฐ. *