ใจที่ปวดร้าว
เมกกะ
~*~ยามสายัณรัญจวนชวนให้ฝัน
ถึงคืนวันที่ผ่านมาน่าใจหาย
หยิบปากกาขึ้นมาเขียนเพียรบรรยาย
แล้วเรียงร่ายเป็นบทกลอนไว้สอนใจ
~*~ว่าครั้งหนึ่งเคยรักเป็นนักหนา
แต่เวลาพาให้..ใจหม่นหมอง
ไม่เข้าใจใยไม่ถามตามครรลอง
กลับมาต้องชอกช้ำระกำใจ
~*~คิดไปเองกับทุกสิ่งที่บังเกิด
ใยไม่เปิดใจรับ กับสิ่งใหม่
ฉันจึงต้องรับกรรมที่ทำไป
ใยเธอไม่ใส่ใจ ในความจริง
~*~ให้ทุกสิ่งผ่านไปไม่หันหน้า
มาพูดจาให้เข้าใจใช่หลบหนี
ให้ฉันเศร้าเปล่าเปลี่ยวอยู่อย่างนี้
ด้วยวิธีของเธอฉัน.....ปวดใจ
~*~ก็เพราะรักถึงเป็นอยู่อย่างนี้
รอวันที่เธอกลับ.....มารักฉัน
รอวันที่เธอติดต่อ....มานานวัน
รอวันที่เคยฝันร่วมกันมา
~*~แต่...เวลาล่วงเลยผ่านมานานนัก
ใยที่รักห่างเหินและเมินเฉย
หรือหมดรัก...หมดอาลัย....จึงละเลย
คนคุ้นเคยคนนี้ให้......เดียวดาย
ทุกคราวยังมีเธอ
ผู้หญิงไร้เงา
รุ่งทิวากระจ่างแจ้งมิแล้งฝัน
เธอกับฉันเปลี่ยนผันเริ่มวันใหม่
เพราะเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไร
ที่ทำให้เราเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม
จึงได้หยิบปากกามาเพียรสร้าง
ลบบาดหมางครั้งเก่าเฝ้าต่อเสริม
อยากให้รู้ในใจใฝ่เหมือนเดิม
และเพิ่มเติมความผูกพันให้มั่นคง
เพราะรู้ว่าในดวงจิตยังคิดฝัน
เธอกับฉันยังคงมั่นดั่งประสงค์
จึงได้ฝากข้อเขียนเพียรส่งตรง
ถึงคนดีที่ยังคงความห่วงใย
ว่ายังรักยังห่วงใยให้เหมือนเก่า
แถมตัวเรายังคอยเฝ้าเอาใจใส่
ด้วยวันก่อนใจร้อนตอนจากไกล
ทั้งที่ใจยังห่วงใยให้อาทรณ์
แถมบอกไว้นะคนดีที่ฉันรัก
ทุกลายลักษณ์ซึ่งสลักตัวอักษร
เขียนจากใจตรงนี้ที่แน่นอน
ให้รับรู้ว่าบังอรยังรักเธอ
ไม่เคยเมินเคยเฉยที่เลยผ่าน
ทุกวันวานผ่านผันเฝ้าฝันเพ้อ
และจากนี้ตลอดไปใจเคียงเธอ
มั่นเสมอตลอดกาลยิ่งนานเทอญ
5 สิงหาคม 2547 18:22 น. - comment id 306745
กลอนไพเราะมากเลยค่ะ ได้รับรู้ถึอารมณ์อันอ่อนไหว อ่อนหวาน ครบทุกรสเลยค่ะ ชอบมากเลยค่ะ ความรักจ๋าเจ้าอยู่ไหนใคร่อยากเจอะ ส่งรักเถอะส่งมาให้กล่าวขาน แล้วส่งต่อถึงคนรักตลอดกาล แม้วันผ่านแต่รักฉันไม่ผ่านไป..

5 สิงหาคม 2547 18:42 น. - comment id 306753
ใจรวดร้าว..ทุกคราว ที่นึกคิด รักแล้วพราก ฤาลิขิต ใดคอยหนุน จารณ์อักษร กลอนพร่ำลา ด้วยอาดูร ยังรักเธอ..ทวีคูณ ทุกคืนวัน สวัสดีค่ะ พี่ๆ ทั้งสองคน..นานๆ ผ่านมาทีโชคดีจังมาเจอกลอนเพราะๆ แวะมาเยี่ยมนะจ๊ะ :)

5 สิงหาคม 2547 18:45 น. - comment id 306754
โอ้ความรัก ความผูกพัน อันอ่อนหวาน แม้เนิ่นนาน มิได้พบ ประสบหมาย แม้จากกัน เพียงชั่วคราว ใช่วางวาย แม้ห่างกาย แต่หัวใจ ใกล้ชิดกัน หวานมากเลยค่ะ.... หวานเข้ากันมากเลยค่ะ... ชอบชอบชอบ...

5 สิงหาคม 2547 19:21 น. - comment id 306775
กลอนไพเราะมากมายเลยคะ ซึ้งมากนะคะ...ดีจังเลยที่ได้อ่านกลอนน่ารักๆของพี่น่ารักๆทั้งสองคน

5 สิงหาคม 2547 20:11 น. - comment id 306793
สวัสดีครับน้องตูน ว้าวววววว น้องตูนช่างเขียนกลอนตอบพี่เมกได้คมคายจริง ๆ ครับ รู้ป่ะครับ พี่เมกชอบมาก ๆ เลยอ่ะ เขียนได้เหมาะเจาะพอเหมาะพอดีเลยครับ น่ารักจังเลยครับน้องตูน ยังงี้จิถึงจะเป็นน้องสาวที่น่ารักของพี่เมก อิ_อิ ll๛เมกกะ๛ll ~*~ ll๛ผู้ชายอารมณ์ดี๛ll

5 สิงหาคม 2547 20:40 น. - comment id 306806
ถึง คุณลอยไปในสายลม
ความรักจ๋าอยู่แห่งไหนให้ห่วงหา
โปรดกลับมารับขวัญฉันได้ไหม
ด้วยเพราะฉันคอยเฝ้าเจ้าห่วงใย
แถมยังอยากเอาไว้ชิดเชยชม
*-*ขอบคุณค่ะสำหรับกำลังใจและคำชมที่มอบให้เราทั้งสอง ชมแบบนี้บ่อย ๆ เขินจังค่ะ อิอิ*-*
ถึง คุณวนัสนันท์
ใจรวดร้าวทุกคราวที่ไกลห่าง
แถมระหว่างดวงใจให้คงมั่น
มีเพียงเธอเสมอใจในทุกวัน
เพราะใจฉันรักมั่นนั้นเพียงเธอ
*-*สวัสดีค่ะ นาน ๆ เจอกันที ก็ยังดีใจค่ะที่แวะมาเยี่ยมเยือนกัน กลอนคุณไพเราะเสมอนะค่ะ ชื่นชมค่ะ*-*
ถึง คุณKeekie
โอ้ความรักอยู่ใดใจถามหา
แม้นานมาไม่เห็นที่เป็นอยู่
แต่ว่าใจยังคงเฝ้าให้พธู
ได้รับรู้ความจริงใจยังให้เธอ
*-*ขอบคุณค่ะที่แวะมาเป็นกำลังใจและขอบคุณสำหรับคำชมที่มอบให้เราทั้งสองคนค่ะ และดีใจมากที่ชอบกลอนบทนี้ค่ะ*-*
ถึง คุณลูกกวาดสีฟ้า
ขอบคุณค่ะคนดี
กับคำชมที่มีที่มอบให้
และขอบคุณสำหรับกำลังใจ
ที่แวะมามอบให้เราสองคน
*-*ขอบคุณค่ะสำหรับกำลังใจและคำชมที่มอบให้เราทั้งสองคน ดีใจนะค่ะที่ได้พบน้องที่น่ารักเช่นกันค่ะ*-*
ถึง คุณเมกกะ
ก็เพราะเป็นน้องสาวพี่
จึงต้องแต่งกลอนนี้ให้ผสม
เหมือนความสัมพันธ์ทีเกลียวกลม
และผสมกันลงตัว
*-*สวัสดีค่ะพี่ชายที่แสนดี กลอนพี่ชายไพเราะมากเลยค่ะ ชอบเช่นกันค่ะ และดีใจเช่นกันค่ะ ที่ได้มีโอกาสแต่งกลอนคู่ด้วย อ้อ ถ้ายังไงน้องคงไม่ว่างในวันพรุ่งนี้ที่จะดูแลสมาชิก หากพี่ชายคนดีว่างแวะมาตอบให้เพื่อนสมาชิกแทนให้น้องสาวด้วยนะค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ อ้อ น้องจะหายทั้งตัว ตั้งแต่วันศุกร์ จนถึงวันจันทร์นะค่ะ อิอิ*-*

5 สิงหาคม 2547 22:21 น. - comment id 306878
เยี่ยมมากครับ กลอมผสมผสานกันเป็น เนื้อเดียว งดงามมากๆเลยนะครับ๚ะ๛

5 สิงหาคม 2547 22:29 น. - comment id 306892
ถึง คุณRobert TingNongNoi (ผู้ชายมีเงาแต่ไร้ใจ
ขอบคุณค่ะคนดี
กับคำชมที่มีที่มอบให้
และขอบคุณกับกำลังใจ
ที่แวะมามอบให้เราสองคน
*-*ขอบคุณค่ะที่แวะมาเป็นกำลังใจให้กัน และขอบคุณสำหรับคำชมที่มอบให้เราทั้งสองคนค่ะ มาดึกเลย ทานข้าวหรือยังค่ะ*-*

5 สิงหาคม 2547 22:37 น. - comment id 306908
เป็นคู่กลอนที่งดงามอีกคู่หนึ่งในบ้านไทยโพเอ็มนี้ อิอิ แต่ไงก็ให้หลวงพี่เม็กลาสิกขาก่อนนะ อิอิ

5 สิงหาคม 2547 22:41 น. - comment id 306916
.....เนอะ อิจฉาซะแล้วซิ อิอิ

5 สิงหาคม 2547 22:44 น. - comment id 306920
ถึง คุณฤกษ์ ชัยพฤกษ์
พี่เขานั้นคงไม่ลาสิกขาบท
ให้ปรากฎดวงใจให้หวั่นไหว
แต่กับคุณไม่แน่แค่ห่างกัน
คงจะลาพาชีวันนั้นมีใคร
*-*พี่เขาไม่อยากลาสิกขาบทหรอกค่ะ แต่ถ้าคุณเลิกเนี่ยลาตั้งแต่ไปอเมริกาเลยมั้งค่ะ อิอิ*-*

5 สิงหาคม 2547 22:50 น. - comment id 306929
ถึง คุณรัถยา
อิจฉาในเรื่องใด
เรื่องของใจงั้นหรือนี่
อย่าอิจฉาเลยคนดี
เพราะฉันนี้พี่น้องกัน
*-*เป็นกลอนคู่ค่ะ แต่คนไม่ใช่คู่กัน อิ อิ เป็นเพื่อนพ้องพี่น้องกันเท่านั้นค่ะ อิอิ*-*

5 สิงหาคม 2547 22:53 น. - comment id 306936
ฝีมือพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ นะครับ พี่ตูน

5 สิงหาคม 2547 23:02 น. - comment id 306950
จ้าาาาาาาาาาาาาาา เด๋วจะมาตอบหั้ย พรุ่งนี้นะ ประมาณบ่ายอ่ะจะมาตอบให้ทุกคนที่เหลือจ้า

5 สิงหาคม 2547 23:09 น. - comment id 306960
ถึง คุณหมึกมรกต
ขอบคุณค่ะคนดี
กับคำชมที่มีที่มอบให้
และขอบคุณกับน้ำใจ
ที่แวะมามอบให้เราสองคน
*-*ขอบคุณค่ะสำหรับการบอกกล่าว จริง ๆ พี่ว่าช่วงนี้พี่ฝีมือตกนะค่ะ เพราะจริง ๆ กะจะเขียนกลอนกล แต่เวลาไม่พอ แถมคิดไม่ออกด้วยค่ะ อิอิ แต่จะพยายามพัฒนาฝีมือให้ดีขึ้นเรื่อย ๆ นะค่ะ และขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ*-*
ถึง คุณเมกกะ
ขอบคุณค่ะพี่ชาย
อย่างมากมายเลยงานนี้
ซึ่งน้องหญิงซาบซึ้งในชีวี
จึงจะพยายามทำดีเอาเกรดสี่มาเป็นรางวัล
*-*จะพยายามให้มีเกรดเอ สักหนึ่งวิชาในสองปีนะคะ อิอิ ขอบคุณสำหรับการดูแลบ้านน้องแทนด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ*-*

6 สิงหาคม 2547 00:09 น. - comment id 307018
กลอนกวินถิ่นนี้มีมากหลาย จากใจชาย เมกกะ ประสงค์สาร แล้ว ผู้หญิงไร้เงา เฝ้าตอบตาม ให้นิยาม ยอดยิ่ง เหนือสิ่งใด --------------------------- อ่านแล้วยอดเยี่ยมมากเลยครับ

6 สิงหาคม 2547 00:46 น. - comment id 307057
สวัสดีค่ะคุณตูน...
อ่านงานแล้วชอบมากๆ ค่ะ
อยากบอกว่า เยี่ยม
ขอบคุณค่ะสำหรับงานดีๆ ที่มีให้อ่าน
ตอนนั้นทิ้งเราให้คิดถึงไปอยู่พักหนึ่งนะ
ขอบคุณค่ะ

6 สิงหาคม 2547 01:13 น. - comment id 307068
คุณผู้หญิงไม่ไร้เงาแล้วละซิ อิอิ มีคุณเมกมาเป็นเงา ( เงากลอนนะครับ ไม่ใช่เงาใจ ;)

6 สิงหาคม 2547 01:40 น. - comment id 307089
ไพเราะมากขอรับ : )

6 สิงหาคม 2547 07:43 น. - comment id 307157
ฝันตามด้วยนะคะคุณหญิง เพราะมากค่ะ

6 สิงหาคม 2547 07:56 น. - comment id 307160
..เรน..อรุณสวัสดิ์ พี่หญิงฯนะคะ..
เรนแวะมา ..ชื่นชม ..นะคะ..
..พี่เมก ก็ ..ดี๊ดี..
พี่หญิงฯ ..ก็มี ..ความไพเราะ..
หนึ่งบวกหนึ่ง ..งามเหมาะเจาะ..
เพิ่มหนึ่งเรนก็เหมาะ ..แอบลัดเลาะ ..มาร่วมแจม .. อิอิอิ..
..แว๊ปป!!

6 สิงหาคม 2547 08:13 น. - comment id 307166
มาเยี่ยมชมผลงานพี่สองคน เยี่ยมจริง ๆ ครับ

6 สิงหาคม 2547 12:22 น. - comment id 307263
ถึง คุณขุนเขาในเงาน้ำ
ด้วยยินดีไมตรีให้จากใจน้อง
ที่ปองดองอ่านสารผ่านงานหญิง
จึงขอขอบคุณน้ำใจห่วงใยจริง
ที่ให้มาอย่างยิ่งนะคนดี
*-*ขอบคุณค่ะสำหรับคำชมและกำลังใจที่มอบให้กับเราทั้งสองคน จริง ๆ อยากจะบอกว่าตัวผู้หญิงไร้เงายังแต่งกลอนไม่ค่อยเท่าไหร่นะค่ะ แต่คุณเมกกะเก่งค่ะ แต่งได้หลายแนวด้วย ชื่นชมพี่เขาเหมือนกันค่ะ*-*
ถึง คุณกอกก
ขอบคุณด้วยเช่นกัน
ที่แวะมาอ่านงานฉันเสมอ
และอยากบอกด้วยนะเออ
ไม่เคยทิ้งเธอให้เดียวดาย
*-*ไม่เคยทอดทิ้งเลยค่ะ แค่แวป ๆ แอบปิ้งเท่านั้นเองค่ะ อิอิ อ้อ กำลังจะหายตัวอีกแล้วนะคะ อิอิ ต้องไปชุมพรเพื่อศึกษาต่อแล้วค่ะ กลับมาอีกทีก็ประมาณวันจันทร์เห็นจะได้ ยังไงก็คิดถึงคุณเสมอนะค่ะ*-*
ถึง คุณOracle
เงากลอนมีนานมา
แต่เงาอุรายังหาไม่
อยากจะมีนั้นเหลือใจ
แล้วว่างไหมมาเป็นให้ตัวฉันที ( อิอิ )
*-*เผอิญคุณแมกกะเขาสมัครตำแหน่งพี่ชายแล้วนะค่ะ เลยไม่มีเงาใจทีจริง ๆ อิอิ (แซวเล่นนะค่ะอย่าคิดมาก)*-*
ถึง คุณเมจิคเซียน (4501)
ขอบคุณค่ะคนดี
กับคำชมที่มีที่มอบให้
และขอบคุณกับน้ำใจ
ที่แวะมามอบให้เราสองคน
*-*ขอบคุณค่ะสำหรับคำชมและกำลังใจที่มอบให้เราทั้งสองคน หายไปนานเลยนะค่ะ หวังว่าคงสบายดี ห่วงใยเสมอค่ะ*-*
ถึง คุณSun Strom
ฝันตามหรือตามฝัน
ในทุกวันและเวลา
หรือว่าจะมาหา
ก็อย่าช้ารออยู่เอย
*-*อิอิ แซวเล่นนะค่ะ และขอบคุณมากสำหรับคำชมและกำลังใจที่มอบให้เราทั้งสองคนค่ะ*-*
ถึง คุณrain
เพิ่มหนึ่งนี้ที่มีนั้น
ช่างสำคัญเป็นหนักหนา
แถมแจมได้เข้าตา
จึงยกอุราพี่ให้ไป
*-*แจมได้ดีมากเลยจ๊ะ เอาหัวใจไปเป็นรางวัลไหมจ๊ะ อิอิ คิดถึงน้องเรนนะค่ะ*-*
ถึง คุณพฤหัส กฤษชยรักษ์
ขอบคุณค่ะคนดี
กับคำชมที่มีที่มอบให้
และขอบคุณกับน้ำใจ
ที่แวะมามอบให้เราสองคน
*-*ขอบคุณค่ะสำหรับกำลังใจและคำชมที่มอบให้เราทั้งสองคน*-*

6 สิงหาคม 2547 14:22 น. - comment id 307367
มีคนเคยบอกเราว่าเราแสนดี แต่ทำไมคุณถึงรักเราไม่ได้ คุณยังกลับไปหาคนเก่า ทั้ง ๆ ที่เขานั้นทิ้งคุณไป อย่างนี้มาบอกทำไมวันฉันนั้นแสนดี *-* ปวดร้าวใจ แต่จะทำไงได้เมื่อรักเขาไปแล้วจนหมดหัวใจ เพราะค่ะ ชอบมาก ๆ เลย

6 สิงหาคม 2547 14:30 น. - comment id 307376
ถึง คุณNuch
คุณเคยบอกรักเราเฝ้าใส่ใจ
แถมยังให้ห่วงใยให้ห่วงหา
แต่นานไปหรือไรหรือไกลตา
คุณจึงมาจากลาจากรักเรา
หรือฉันผิดเรื่องใดใยไม่บอก
แถมยังหลอกว่ารักเรายังเหมือนเก่า
เจ็บแสนเจ็บรู้ไหมในรักเรา
ที่เธอมีให้กับเขาเราช้ำใจ
*-*ความรักไม่มีอะไรแน่นอนนะค่ะ เรื่องแบบนี้ทำได้ดีที่สุดคือการทำใจค่ะ และขอบคุณสำหรับการแวะมาเป็นกำลังใจให้กับเราทั้งสองคนค่ะ*-*

6 สิงหาคม 2547 17:28 น. - comment id 307520
****ความความเจ็บช้ำครั้งนั้นคอยย้ำบอก มันคอยตอกเตือนใจให้นึกถึง บทเรียนร้าว.....รอยน้ำตา...ความบึ้งตึง ให้คิดถึง...คืนวัน..ไม่มีเธอ *******แต่วันนี้..วันคืนดั่งหวนกลับ กลับรับวันคืนที่เคยหาย ให้โอกาส...ฉันมี..เธอข้างกาย ขอถนอม..รักที่หาย..ไว้แนบใจ...****** *****อ่านกลอนแล้ว...นึกถึงเพลง สุดท้ายด้วยรัก จริงๆเลยค่ะ.....บางทีการที่เราได้เริ่มต้นใหม่กับสิ่งเดิม ก็ทำให้เรามีวิถีเดินที่ดีขึ้นนะค่ะ****

6 สิงหาคม 2547 20:01 น. - comment id 307591
เมื่อคนเหงา กับไร้เงาเข้าพร้อมกัน กานท์สัมพันธ์กลมกลืนระรื่นไหล เรื่องรักหวานปนเศร้าคละเคล้าใจ ชวนทำให้โศกโศกาน้ำตานอง ฟังชื่อแล้วก็รูสึก ยิ่งมาอ่านบทกลอนแล้วยิ่งซึมลึก

7 สิงหาคม 2547 11:18 น. - comment id 307935
ใจรัญจวนหวนไห้อาลัยถึง สุดคะนึงคิดถึงจึ่งพึงถาม ห้วงความรักสลักใจในนิยาม คร่ำครวญตามความรักอันภักดี ............................... ข้าพเจ้ามาทักทายจ้ะ สุดถวิลด้วยห่วงหา..........ชื่นชมเสมอจ้ะ :)

9 สิงหาคม 2547 10:19 น. - comment id 308797
เดินทางมาแสนไกล หวังพบดวงใจ ที่หวงหา ไม่ผิดหวังที่ได้พบแก้วตา ยอดชีวา พี่มาแล้วน้องเอย เดินทางขึ้นเหนือ เพิ่งลงมา แต่ก็แวะมาทักทาย อิอิ คุณเมก คุณตูน อิจฉา อีกแล้ว อิอิอิ

10 สิงหาคม 2547 19:54 น. - comment id 309695
ถึง คุณเมฆปุยอ้วน
ความเจ็บปวดรวดร้าวช่างหนาวจิต
ยามฉันเห็นเธอเชยชิดคนอื่นเขา
คิดเพียงว่าเธอคงลืมความเป็นเรา
จึงได้แต่คอยเฝ้าใจระทม
แต่จริงจริงภาพเหล่านั้นมันมายา
ที่ทำให้อุราต้องขื่นขม
เพราะจริงแล้วเธอมีฉันมั่นภิรมณ์
จึงได้เชยและชมรักสมใจ
*-*ค่ะ เห็นด้วยค่ะ และขอบคุณมากสำหรับการแวะมาเป็นกำลังใจให้กัน*-*
ถึง คุณชัยชนะ
ด้วยไร้เงาเฝ้าแต่เขียนเพียรสร้างสาร
เป็นตำนานกลอนกานอักษรศรี
เพียงสนุกเร้าอารมณ์ชมภักดี
จึงได้มีกลอนกานสานต่อกัน
*-*อย่าเศร้าเลยค่ะ คุณเมกกะจริง ๆ ไม่เศร้าหรอกค่ะ สาว ๆ ล้อมหน้าล้อมหลังเลยค่ะ ส่วนผู้หญิงไร้เงา... อิอิ เดาเอาเองนะค่ะ อิอิ*-*
ถึง คุณแว่นดอย
ใจรัญจวนหวนให้อาลัยรัก
ดั่งสลักแห่งดวงจิตความคิดถึง
เหมือนสายใยความรักจักคำนึง
ที่ไม่อาจจะขาดขึ่งซึ่งอาทรณ์
*-*คิดถึงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยนะค่ะ ไม่เจอกันเลย หวังว่าคงสบายดีนะค่ะ และขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มอบให้เสมอค่ะ*-*
ถึง คุณ Sandsun
มาเหนื่อยเหนื่อยพักดื่มน้ำ
ให้เย็นช่ำและสดชื่น
แถมรักได้หวนคืน
แสนสดชื่นทุกคืนวัน อิอิ
*-*ขอบคุณมากเลยนะค่ะ สำหรับกำลังใจที่มอบให้เสมอ พักผ่อนมาก ๆ นะค่ะ เดี๋ยวจะไม่สบายไป เป็นห่วงเป็นใยเสมอค่ะ*-*
