จำได้ไหมกลอนแต่งให้ในครั้งก่อน
จำได้ไหมบางตอนที่ร้องไห้
จำได้ไหมมีน้ำตาพรูพร่างพราย
ครั้งที่ใครย่างกรายเดินจากกัน
ฉันยังคงยึดมั่นในวันนี้
ความว่างเปล่าไม่มีแม้ความฝัน
ยอมรับว่าใจ(กิมจัง)ยังผูกพัน
แม้เธอนั้นไม่เคยจะเข้าใจ
ก็ไม่หวังเธอจะกลับมาปลอบ
มาฝืนใจมาชอบเหมือนเดิมได้
ที่ก้นบึ้งความรู้สึกเพียงปวดใจ
เธอไม่เคยเข้าใจเป็นสำคญ
สุดท้ายเธอก็เป็นเพียงผู้ชาย
ที่ไม่เคยงมงายกับใจฉัน
ไม่เคยรู้ไม่เคยรับความผูกพัน
เธอมองฉันเป็นเพียงตัวสำรอง
ก็แค่เจ็บและอายใจสักนิด
กับตำราความรักติดพร่ำสอน
น้ำตารินรด บท กวีกลอน
ที่เป็นเพียง ถ้อยอักษร คอยปลอบใจ
12 พฤษภาคม 2551 10:07 น. - comment id 848888
อิอิ ฟังตัดพ้อต่อว่าครารักก่อน ที่ตัดรอนร่อนจากวันพรากหนี หยิบบทกลอนเรียงร้อยถ้อยวจี "ใครเดินหนีหนี้รักปลักน้ำตา"

12 พฤษภาคม 2551 15:06 น. - comment id 848987
ไม่ได้หวังให้เธอนี้มามีใจ เหมือนดั่งก่อนที่เคยให้ใจกับฉัน แต่ด้วยความห่วงหาทั้งจาบัณ จึงได้เอ่ยความผูกพันที่ผ่านมาเป็นกำลังใจให้นะค่ะ

12 พฤษภาคม 2551 19:28 น. - comment id 849069
สวัสดีค่ะคุณพี่ฝากฝัน ขอบคุณมากนะคะที่แวะเข้ามาเยือนบ้านใหม่ของกิมจังค่ะอย่างไรแล้วก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

12 พฤษภาคม 2551 19:34 น. - comment id 849071
สวัสดีค่ะคุณผู้หญิงไร้เงา ขอบคุณมากค่ะสำหรับกำลังใจที่มอบให้มาขอบคุณมากค่ะ บ้านใหม่ของกิมจังยังไม่มีอะไรไว้ต้อนรับเลยต้องขอโทษด้วยนะคะ

18 พฤษภาคม 2551 18:59 น. - comment id 851173
สวัสดีครับ.. เศร้าจังเลยครับ..ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ

1 มิถุนายน 2551 13:41 น. - comment id 855954
สวัสดีค่ะคุณชายเหงา ขอบคุณมากนะคะสำหรับกำลังใจค่ะ ความเหงาและความเศร้าเป็นเพื่อนสนิทกันเสมอค่ะ มาด้วยกันและก็ไปด้วยกัน ค่ะ
