พรรณนานวล... ชวนหลงใหล

Arm


ยามยลเนื้อนิ่มนวลยียวนนุช

ผิวพรรณดุจดอกดอมหอมดาษดื่น

มาลาเคล้าทั่วคามยามค่ำคืน

เหมือนกับพื้นคลื่นพฤกษ์ระทึกไพร

 

กลิ่นมาลีคลี่ลอยบนดอยเลียบ

พ้นทำเนียบถิ่นนาสู่ฟ้าไฉน

หอมละมุนกรุ่นมัดชัดละไม

นาสาไหวหวิวหวิวเหมือนปลิววน

 

ผิวนวลโฉมส่องฉายปลายคันฉ่อง

เป็นพลอยผ่องส่องผุดประดุจผล

เนื้อนิ่มแกมแต้มกลิ่นระบิลกล

นวลหน้ามนขวัญมิ่งหญิงน่ามอง

 

เมื่อครั้งลองมองชะแลชะแง้หลบ

จึงประสบพบสิ่งนิ่งทั้งสอง

คือนัยน์ตาทาบติดคิดไตร่ตรอง

เหมือนกับท้องหาศทุ่งดาวคลุ้งทิว

 

หน้าผากวิบยิบหวามทรามสวาท

คราวมองผาดเพ่งผล็อยกลอยนวลผิว

ราวลมปรวนหวนป้องท้องฟ้าปลิว

สองดาวลิ่วลอยล่องท่องพร้อมลม

 

จึงฝันอยากเย้ายวนนวลหน้าหยก

ตลอดศกพรรษาคราเสพสม

ขอยลเชื้อเนื้อชุ่มก็คุ้มชม

สุขอารมณ์สมรักมิยักโรย

comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน