คืนฝนหรำ

บินทีละหลา


ค่ำคืนนี้สายฝนกระหน่ำพรำฝนตก
น้ำใสใสรินรดหกตกจากฟ้า
ฉันนั่งอยู่ ณ มุมหนึ่งของกาลเวลา
แล้วน้ำตาก็รินไหลจากใจเหงา
ฉันหยิบไดอารี่เปิดบันทึกหน้าเดิมเดิม
ความทรงจำก้เริ่มหววนคืนวันเก่าเก่า
หากทว่าภาพความจริงในวันนี้ไม่มีเรา
ฉันและเขาก็เพียงเงาของเส้นขนานคั่นเวลา
จดบันทึกลงไปว่าเราคงไม่พบเจอ
จดบันทึกให้ลืมเธอด้วยปลายปากกา
จดบันทึกบอกตัวเองให้ร่ำลา
จดบันทึกบอกตัวเองว่า....
อย่าเลยที่จะคิดถึงเธอแค่พอต่อลมหายใจให้หายทรมาน				
comments powered by Disqus
  • วรรณกาญจน์

    8 พฤศจิกายน 2545 00:48 น. - comment id 94270

    T_T 
    
    ปล.อยู่ตรงมุมห้องระวังยุงกัดด้วยนะคะ
  • กอปร กีรติ

    10 พฤศจิกายน 2545 15:56 น. - comment id 94749

    บทกลอนของคุณแต่งไช้ได้ เนื้อหาลุ่มลึก
    ความหมายเด่นชัด

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน