...สายลมไร้รัก

สายลมหนาว & หิมะขาว


ความรักของชั้นมันเริ่มในวันที่ท้องฟ้าสดใส
แต่สุดท้ายกลับจบลงในวันที่คืนหม่นหมอง
เมื่อหัวใจของสองคนไม่อาจประคอง
ความรักของเราสองจึงจบลงด้วยน้ำตา
สายลมพัดผ่านในคืนวันที่อ่อนไหว
ชั้นถอนหายใจหลงคิดว่าเป็นเสียงเธอที่เรียกหา
ยังหันหลังไปมองยามเห็นคนเดินผ่านไปมา
ด้วยยังหวังว่าจะมีเงาเธอให้อิงแอบแนบเคียง
ไม่เคยโทษว่าใครคือคนผิด
ไม่เคยคิดต่อว่าเธอในวันคืนที่หม่นหมอง
ไม่เคยโกรธแม้ยามที่ต้องน้ำตานอง
ไม่เคยแม้จะลอง....ลืมเธอที่เคยรักกัน
เดินเดียวดายบนถนนเส้นทางที่เปล่าเปลี่ยว
แม้เหลือเพียงคนเดียวในคืนที่เงียบเหงา
หากอ่อนล้าจะกอดตัวเอง...แล้วปลอบใจเบา ๆ
จะไม่เศร้าแม้ความรักของชั้นจะจบลง
...หิมะขาว


ความรักฉันเริ่ม
				
comments powered by Disqus
  • บุญนำ

    17 มีนาคม 2550 21:08 น. - comment id 672210

    รู้กันอยู่ว่าจะต้องจำจาก
    จำใจพรากห่างกันไกลเมื่อใดหนอ
    ถึงจะได้เจอกันสมดังรอ
    โอ้ละหนอเข้าใจกันเท่านั้นพอ15.gif

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน