@..โศกนาฏกรรมแห่งรัก..พระเพื่อน-พระแพง-พระลอ..@

กิ่งโศก

1220601592.jpg
รอยรูปอินทร์  หยาดฟ้า มาสร้างสรร
ดั่งคนธรรพ์ สรรค์เสก พระลอศรี
งามระบือ ลือไกล ในปฐพี 
พระเพื่อน- แพง น้องพี่ ลุ่มหลงรอย
พระลอพลัน สดับ เสียงซอเร้า
พระเพื่อนแพง สองนงเยาว์  ปานฟ้าสร้อย
งามเกินใด ทั่วทิศา ธิดาดอย
อีกโดนถ้อย มนตรา ปู่สมิงพราย..
ดำเนินตาม ไก่แจ้ ที่แท้หลอก
เสน่ห์ดำ อำพอก ให้หมองหมาย
"แม่กาหลง" เตือนอาเภท เหตุความตาย
พระลอคล้าย ลืมองค์ ด้วยภวังค์
ได้ประสบ พบพักตร์ นงลักษณ์"สรอง"
พระเพื่อน พระแพงต้อง มนต์รักขลัง
รักแห่งสาม  สู่สม ลมประดัง
สุขสมหวัง ดังจินตน์ ถวิลปอง
พระแม่ย่า เมืองสรอง แสนพิโรธ
ธนูโหด ฆ่าพระลอ ผู้จองหอง
พระเพื่อน-แพง แรงแห่งรัก จึงคุ้มครอง
กางกรป้อง โอบรัด สวามี
ธนูแค้น ปักแน่นองค์ พระทั้งสาม
กอดองค์ตาม  ร่วมตาย ยืนกับที่
อา..รักใด เกินแท้ สองดรุณี
สดุดี ศรีพระนาม พระเพื่อน แพง
เรารักเดียว ยังดับ ถึงเพียงนี้
สุดภักดี แดนาง สวรรค์แกล้ง
ให้พรากรัก  เช่นพระลอ พระเพื่อนแพง
เหมือนกับแบ่ง ห่างหาย...ใจระทม

๑๑๑๑
วรรณคดีเรื่องนี้เกิดขึ้นที่จังหวัดแพร่ ซึ่งเป็นจังหวัดในภาคเหนือของไทย ท้าวแมนสรวงเป็นกษัตริย์ปกครองเมืองแมนสรวง พระองค์มีพระมเหสีทรง พระนามว่า  นาฏบุญเหลือ  ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสพระนามว่า  พระลอดิลกราช  หรือที่นิยมเรียกกันสั้นๆว่า  พระลอ  กิตติศัพท์ว่าพระองค์เป็นหนุ่มรูปงามเลื่องลือไปทั่วสารทิศจนไปถึงเมืองสรอง ( อ่านว่า เมืองสอง ) ซึ่งเป็นเมืองที่ปกครองโดยท้าวพิชัยวิษณุกร พระองค์มีพระนามว่า     พรดาราวดี  และทั้งสองพระองค์มีพระธิดาผู้เลอโฉมถึงสองพระองค์พระนามว่า  พระเพื่อน  และ  พระแพง 
  "แม่กาหลง" เป็นแม่น้ำ ที่พระลอ สาบาน ริมฝั่งริมน้ำกาหลง ..แม่น้ำไหลวนเป็นสีเลือด แต่พระลอ ยังตามนางต่อ
๑๑๑๑๑๑				
comments powered by Disqus
  • ครูพิม

    7 กันยายน 2551 09:17 น. - comment id 889749

    1.gif
    
    จำจากเมียตามนางสร้างความฝัน
    แล้วฝ่าฟันถึงจุดหมายในเมืองสรอง
    เกิดนิยายแสนเศร้าเอาใจปอง
    สุดท้ายต้อง...จบจินต์...ณ ถิ่นรัก..
    
    สงสารมเหสี....พระลอ...
    ใช้ปอยผมเช็ดเท้าให้สามี
    ก่อนที่สามีจะออกตามหาหญิงอื่น...
    
    แม้นจะถูกมนตรา..ก็เถอะนะ..
    
    10.gif10.gif10.gif10.gif10.gif
  • ครูกระดาษทราย

    7 กันยายน 2551 09:38 น. - comment id 893353

    94c63ae6da.jpg
    
    โศกนาฏกรรมครั้งนี้เกิดจากพระเพื่อนพระแพง
    ไม่ต้องไปโทษใครไหนเลยล่ะคะ
    พระลอมีมเหสีอยู่แล้ว ก็ยังไม่ยอมรับอีก
    ไม่ควรทำเสน่ห์ให้พระลอหลงใหลตนเอง
    ไม่นึกถึงศีลธรรม  ความผิดชอบชั่วดีเลย
    เกิดเป็นมนุษย์ อารมณ์รัก เกลียด  ควบคุมได้
    ต้องนึกถึงความถูกต้องในศีลธรรมจรรยา เป็นหลัก 
    ไม่ใช่ว่าต้องการอะไรก็ต้องได้มาครองครอง
    61.gif
  • ไพรน้ำผึ้ง

    7 กันยายน 2551 09:43 น. - comment id 893354

    พี่กิ่งโศก  น้ำผึ้งว่า
    ถ้า...พระลอหน้าตาเหมือนอิเหนา
    เรื่องคงจะไม่เกิดนะ
    
    eef5d9088090ff8ded87a883db88abfe_1214493
    
    
  • ช่ออักษราลี

    7 กันยายน 2551 09:54 น. - comment id 893359

    อืมมม ความรักอมตะ เกิดขึ้นได้กับทุกคน
    แต่ ต้องยับยั้งชั่งใจบ้าง เพื่อไม่ให้เกิด
    เหตุการณ์อย่างนี้
  • กิ่งโศก

    7 กันยายน 2551 10:16 น. - comment id 893362

    คุณครูพิม..ขอบคุณที่แวะมา.
    
    o จำจากใช่จากด้วย    ชังสมร แม่นา 
    จากแม่รักฤๅรอญ        ขาดได้ 
    เด็จบัวแม่เด็จอร         ยังเยื่อ ใยนา 
    ไปบ่ลืมน้องไท้            อย่าร้อนรนทรวง ฯ 
        o สุดทานสุดทัดท้าว   สุดบุญ 
    ทรงโศกพักตรซบซุน      ร่ำไห้ 
    เหนือบาทยุคลขุน           ครวญคร่ำ ไปนา 
    สยายเกศเช็ดบาทไท้      ธิราชไว้เปนเฉลิม  
    
    .....จากลิลิตพระลอ..กรรมของ ลักษณาวดี นะ..ที่เกิดมามี สวามีงาม..
    36.gif36.gif
  • กิ่งโศก

    7 กันยายน 2551 10:21 น. - comment id 893364

    36.gif หวัดดีครับครูกระดาษทราย..
    
    อิอิอิ ..ทีแรกว่าจะแต่ง กรรมของ..ลักษณาเทวี มเหสีพระลอ ผู้ที่เอาผม.เช็ดเท้าให้สามี.
    ตอนพระลอโกหกว่าไปรบทัพ ที่แท้ตามนางเพราะเสน่หา...
    ..แต่ว่า เรื่องราวพระเพื่อนพระแพง คนรู้จักกันมากอะนะ..
    ..ความลุ่มหลงรูปกาย..ย่อมมีทุกสมัย..
    ..หลงจนตัวตาย..เพราะเสน่หา...
    พิษเสน่หา ช่างร้ายเหลือ..
    ก่อให้เกิดโศกอันยิ่งใหญ่แก่
    ..ตัวเอง..พระเพื่อน พระแพง พระลอ
    ..คนอื่น..บิดา มารดา ทั้งสองเมือง..
    ..แล นางลักษณาวดี..ผู้ อาภัพ..
    ..ฯลฯ
  • กิ่งโศก

    7 กันยายน 2551 10:24 น. - comment id 893366

    36.gifน้องน้ำผึ้ง..อิเหนา เจ้าเล่ห์เจ้าชู้ไม่น้อยหน้า..พระอภัย..ขุนแผน..ไกรทอง..เลยนะ..
    อิเหนาจำไม่ผิด มีมเหสี สององค์ คือ บุษบา และจินตหรา..มีชายา อีกสอง อะนะ..
    
    เป็นจรกา พอว่า อิอิอิ
  • กิ่งโศก

    7 กันยายน 2551 10:26 น. - comment id 893368

    36.gif หวัดดีครับพี่ช่อ..
    ..ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ ไร้สุขเกิดกรรม..
    
    
    ..แต่ว่าคนเรา ย่อมแสวงหารักนะครับ...
  • ไพรน้ำผึ้ง

    7 กันยายน 2551 10:56 น. - comment id 893389

    ชั่ยๆๆ
     จรกา = จอ- ระ -กา
    แหม..ความจำลื่นหลุด
    น้ำผึ้งรักจอระกา ค่า
    พี่กิ่งโสกขา
  • Salukphin

    7 กันยายน 2551 11:44 น. - comment id 893409

    5.gifเยี่ยมค่ะ36.gif36.gif41.gif41.gif41.gif
  • ก่องกิก

    7 กันยายน 2551 11:54 น. - comment id 893418

    ผลงานดีครับ
    พี่ไม่ค่อยได้อ่าน วรรณคดีเท่าไหร่
    36.gif36.gif36.gif
  • พิมญดา

    7 กันยายน 2551 22:46 น. - comment id 893586

    41.gif41.gif41.gif
    
    เก่งคะ..อ่านแล้วดีจัง11.gif59.gif
  • ฝากฝัน

    8 กันยายน 2551 07:10 น. - comment id 893653

    36.gif36.gif36.gif""
    ร้อยธนูบูชาคำว่ารัก
    แต่แปลกนักธนูปักที่แพงเพื่อน
    หรือประวัติปลาดไปใจบิดเบือน
    หรือพระลอเอาเพื่อนแพงกำแพงบัง
    
    อิอิ..คนขี้สงสัยอะ..
  • แก้วประภัสสร

    8 กันยายน 2551 10:25 น. - comment id 893708

    41.gif41.gif41.gifไม่ผิดหวังเลยค่ะ  ที่รออ่านอยู่หลายวัน อ่านหนังสือเองเนื่อเรื่องสนุกแต่ยาว อ่านกลอนที่คุณกิ่งโศกเขียน ได้สาระเหมือนกันค่ะ แล้วจะรออ่านเรื่อง
    ต่อไปนะคะ วรรณกรรมของความรัก ถ้าคนไม่มี่รักเขียนไม่ได้นะนี่ 20.gif20.gif
  • เพียงพลิ้ว

    8 กันยายน 2551 10:25 น. - comment id 893709

    พลังรักยิ่งใหญ่เสมอนะคะ
    
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif
  • เอื้องคำ

    8 กันยายน 2551 10:37 น. - comment id 893718

    แวะมาชมกลอนวรรณคดีครับ 
    ไพเราะครับ
  • โคลอน

    8 กันยายน 2551 16:10 น. - comment id 893835

    29.gif29.gif29.gif
  • กิ่งโศก

    8 กันยายน 2551 21:03 น. - comment id 893979

    36.gif36.gif โห น้ำผึ้ง รักจรการึ..
    ขี้เหร่กว่าจรกา ก้อมี นะ อิอิอิ
  • กิ่งโศก

    8 กันยายน 2551 21:05 น. - comment id 893981

    36.gif คุณสลักพิน.
    ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะครับ..พักนี้ เซ็งบ้านเมือง ..อ่านวรรณคดี ก้อ สนุกดีอะ ..อ่านไปวิเคราะห์ไป
  • กิ่งโศก

    8 กันยายน 2551 21:06 น. - comment id 893982

    36.gif พี่ก่อง..
    ..แล้วพี่อ่านไร อะ..( ล้อเล่ง) ขอบคุณที่ชมครับ..จะพยายาม ปรับปรุงกลอนตัวเองด้วยอะครับ
  • กิ่งโศก

    8 กันยายน 2551 21:08 น. - comment id 893985

    ขอบคุณ น้องพิมญดา..สำหรับเสียงปรบมือ...อย่าหลงบางกอกเพลินละ..อิอิอิ36.gif36.gif
  • กิ่งโศก

    8 กันยายน 2551 21:10 น. - comment id 893986

    36.gif  พี่ฝากฝัน..โดยปกติผู้หญิง(เขาว่า) ยอมตายเพราะรัก...เธอทำได้ทุกอย่าง..
    พระลอ แกกลัวตายอะ..เลยขอเอาร่าง น้องนาง บังกาย..
    แต่..สุดท้าย  ไม่รอด อะ..
    ขอบคุณที่แวะมาอ่านครับ
  • กิ่งโศก

    8 กันยายน 2551 21:12 น. - comment id 893988

    36.gif คุณแก้วประภัสสร ขอบคุณที่ชมครับ..
    และขอบคุณที่มีเมลย์มาให้อ่านตลอด....
    ..อย่าลืมติดตามเรื่องต่อไป..นะครับ ว่า รัก ในวรรณคดี จะเป็นแบบไหน..
    ..
  • กิ่งโศก

    8 กันยายน 2551 21:13 น. - comment id 893990

    36.gif คุณเพียงพลิ้ว..
    ถูกแล้วพลังใด ไม่ยิ่งใหญ่เท่าพลังรักเลย
    มันสร้าง และทำลายได้..พอๆกัน..
  • กิ่งโศก

    8 กันยายน 2551 21:15 น. - comment id 893991

    36.gif คุณเอื้องคำ ขอบคุณ นะครับที่แวะเข้ามา..ผมไปอ่านกลอนคุณแล้วแระ..เพราะดีมากครับ..
  • กิ่งโศก

    8 กันยายน 2551 21:16 น. - comment id 893994

    29.gif36.gif  คุณโคลอน
    
    ขอบคุณที่มาเยือน บ้านกิ่งโศก นะครับ..
  • นิลวรรณ

    9 กันยายน 2551 03:10 น. - comment id 894046

    ครุ่นคิดถึงใครหัวใจจึงโศก วิโยกอาวรณ์
    พิษโศกบั่นทอนสะท้อนวิญญาร์
    
    ด้วยบทกลอนที่ไพเราะ  จึงคิดถึงคนแต่ง
    เลยมาร้องเพลงให้ฟัง ซะงั้น
    1.gif1.gif
  • นาคะพรรณ

    11 กันยายน 2551 18:26 น. - comment id 894920

    1.gif1.gif1.gif41.gif
    
    สวยงามมากครับ
  • กิ่งโศก

    11 กันยายน 2551 21:08 น. - comment id 894936

    36.gifโห คุณนิลวรรณ ครวญเพลงใต้เงาโศก เลยรึ เด๋ว มีคนแซวหรอก อิอิอิ
    
    พี่ยืนใต้เงาต้นโศก อกเอ๋ยวิโยคหัวใจ..
  • กิ่งโศก

    11 กันยายน 2551 21:08 น. - comment id 894938

    36.gif คุณนาคะพรรณ กลอนผมตกหน้าไปหลายวันแระ ยังตามมาอ่าน อิอิอิ ขอบคุณครับ
  • คนเมืองสอง

    3 กรกฎาคม 2552 11:31 น. - comment id 1009237

    ไม่ใช่เพราะพระเพื่อนพระเเพงหรอกมันเป็นกรรมที่ทั้งสามพระองค์จะต้องมาตายด้วยกัน....

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน