เจ้า สายตา..
นี่แหละ เจ้าสายตา
เทียมราคากว่าสิ่งใด
เฝ้ามองความยิ่งใหญ่
ที่เป็นไปอย่างใจเย็น
เมื่อมองอย่างผิวเผิน
บ้างเจริญบ้างทุกข์เข็ญ
บางอย่างอาจไม่เป็น
อย่างที่เห็นที่เป็นไป
ต่างคนต่างลำพอง
เป็นเจ้าของอย่างยิ่งใหญ่
จริงแท้เราเป็นใคร ??
ตอบได้ไหม..คุณผู้ชม
มองตนเหมือนคนตื่น
มองคนอื่นอาจขื่นขม
มองโลกที่โศกตรม
ให้สุขสม...ด้วยสายตาเรา ฯ
---------
1 มกราคม 2547 17:24 น. - comment id 196818
งามน้ำปิงไหลเอื่อยเรื่อยเรื่อยมา ดังคำจาคำหวานตระการหู เสียงสะล้อซอซึงยึ้งหยุดดู ให้ได้รู้รับปีใหม่สมใจคุณ สวัสดีปีใหม่พี่น้องเพื่อนพ้องเรือนไทยอีกครั้งที่นี่ค่ะ And A Happy New Year ! ความสุขปีใหม่ให้พี่น้องทุกคน @ ให้เป็นสุขร่มเย็น ให้ดีเด่นหรรษา ให้สดชื่นทุกเวลา ยศฐา..ศฤงคาร( ๒๓) @ เงินไหลกอง..ทองไหลมา คณานับ..อัครฐาน ให้ได้เงิน..ได้งาน สุขชื่นบาน ทั้งพารา (๒๔ ) ย้อนกลอนมาสวัสดีปีใหม่ให้พี่น้องเรือนไทยทุกคนค่ะ กลอนให้คิดดีนะคะ

1 มกราคม 2547 22:29 น. - comment id 196927
สายตาที่เราใช้ มองอะไรได้เสมอ ยกเว้นสิ่งหนึ่งที่หาไม่ค่อยเจอ คือความผิดที่เรามีเสมอหาไม่เคยเจอสักที *-*สายตาของเราส่วนใหญ่จะเห็นความผิดของคนอื่น แต่สิ่งหนึ่งที่เรามองข้ามคือความผิดของตัวเราเอง คุณว่าจริงไหมค่ะ กลอนคุณไพเราะและความหมายดีทุกบทเลยค่ะ ชื่นชอบและชื่นชมนะค่ะ*-*

3 มกราคม 2547 02:55 น. - comment id 197198
ฉันปลูกต้นไม้ใบเริงร่า กลางแดดจ้า..กลางฟ้า..ระเบียงสูง ย้ายกระถาง..วางชิดกำแพง..แหล่งจัดจูง ลมเยี่ยงยูง..เย้าไม้โยก..โกรกแกว่งใบ(๑ ) อันนี้เพิ่งลงใหม่ค่ะ สวัสดีปีใหม่ 2547 อีกครั้งนะคะ มาอ่านกลอนคุณอีกครั้งค่ะ และก็มาลงให้อีกครั้งเหมือนกัน ขอให้สุขสดชื่นนะคะ

7 มกราคม 2547 14:18 น. - comment id 199155
i think so....
