๏ ๏ ๏ ในเดือนฤดูเดียวดาย ๏ ๏ ๏

ศาลาไทย


          เรื่องราวรอยทางระหว่างฝัน
          เพื่อกันและกันเช่นนั้นหรือ
          แท้เพียงดอกไม้อยู่ใกล้มือ
          ยุดยื้อเหยียบย่ำเพื่อทำลาย
          มืดบอดใบ้บ้ามาพอแล้ว
          ร้าวแก้วหม่นไหม้ใจสลาย
          ทบทวนน้ำคำคนกลับกลาย
          คืนร้ายทำร้ายเธอหมายใด
          ทุกข์ท้อทบซ้ำสม่ำเสมอ
          ยามเธอหัวเราะฉันร้องไห้
          กลืนเจ็บเก็บคำย้ำหัวใจ
          วันใหม่แม้หม่นหนทางมี
          พลั้งพลาดวาดหวังทั้งชีวิต
          ถูก-ผิด วูบไหวไม่คงที่
          ลวงภาพฉาบฝันวันเดือนปี
          ความจริงชัดชี้ไม่มีเรา
          คำตอบย้ำเตือนเหมือนไร้ค่า
          น้ำตารินไหลหัวใจเศร้า
          ดึกดื่นคืนนี้มีเพียงเงา
          รอเช้าวันพรุ่งจะมุ่งไป
          เรื่องราวรอยทางเคยสร้างฝัน
          เพื่อกันและกันเช่นนั้น ใช่ !
          แค่คนผ่านทางของบางใคร
          ความรัก-จริงใจ ไม่เคยมี
          ความรัก-เข้าใจ ไม่มีจริง
--------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ : ในเดือนฤดูเดียวดาย
วรรคสุดท้ายจากบทกวีผู้แจ้งข่าว บทกวีชุดทะเล
หนังสือ ผลึกลึกแห่งชีวิตกวี ทะเล ป่าภู และเพิงพัก 
ของ พนม นันทพฤกษ์
--------------------------------------------------------------------------
				
comments powered by Disqus
  • กุ้งหนามแดง

    17 เมษายน 2550 10:59 น. - comment id 683587

    เคยมีอยู่ แต่อาจห่างหายไป...
    
    :)
  • ม้าลาย

    17 เมษายน 2550 12:34 น. - comment id 683617

    ดีใจจังได้เห็นกลอนยาวๆของศาลาไทยอีก ขอเวลาหาอดีตสักพักจะมาตอบนะจ๊ะ อิๆ
  • เฌอมาลย์

    17 เมษายน 2550 19:18 น. - comment id 683747

    ความรัก-เข้าใจ ไม่มีจริง...
    
    
    10.gif10.gif
  • กุหลาบขาว

    17 เมษายน 2550 20:45 น. - comment id 683817

    นั่นสินะ..จะมีสักกี่รายนะที่โชคดี ....
    
    ที่ได้รับความรัก  ความจริงใจ..เฮ้อออ...36.gif
  • กวีปกรณ์

    17 เมษายน 2550 22:23 น. - comment id 683872

    10.gif
    
    มันกำลังเวียนมาอีกไม่ช้า
    
    บอกกับตัวเองทุกคราอย่างนี้
    
    เดือนฤดูเดียวดายร้ายเหลือที
    
    โอบกอดใจที่เดียวดาย
  • ม้าลาย

    18 เมษายน 2550 03:14 น. - comment id 683914

    ย้อนฝันหันหาทั้งตาหลับ
    ย้อนนับบางอย่างที่ห่างหาย
    ย้อนเวียนวกวันอันวุ่นวาย
    ร้อนร้ายร้อยเล่ห์เมษายน 
    
    เหมือนใกล้ทั้งที่มิเคยใกล้
    เหมือนไกลเพราะไกลไปทุกหน
    มองหาทิศทางช่างมืดมน
    มองหาเหตุผลเหมือนไม่มี 
    
    เป็นไปไม่ได้ไม่ใช่หรือ
    ยิ่งยื้อยิ่งทุกข์ไปทุกที่
    กี่น้ำตาล้นแล้วคนดี
    กี่เดือนกี่ปีที่ผ่านมา
    
    ก็เจ็บไม่ใช่ไม่รู้สึก
    เมื่อนึกใดจริง-ใดยิ่งกว่า
    สะท้อนใจจำรู้อำลา
    ทั้งที่ศรัทธามิเคยจาง
    
    ฉันรู้ฉันเห็นเธอร้องไห้
    รู้จนรู้ใจว่าไม่ต่าง
    นิ่งเงียบเก็บงำ-อำพราง
    กรีดแผลเรากว้างเท่าเท่ากัน
    
    ไม่เคยเปลี่ยนและไม่มีวันเปลี่ยน
    แม้ฤดูวนเวียนอยู่ที่นั่น
    แม้แดดแผดกล้าของตะวัน
    เผาฝันเหือดหายสลายไป
    
    เพียงโศกสิ้นไปจากใจน้อง
    รับหวังเรืองรองของวันใหม่
    ช่างเถอะ ความรัก-ความจริงใจ
    คงมี ไม่ใช่ไม่เคยมี
  • ผ่านมาชมค่ะ

    18 เมษายน 2550 08:03 น. - comment id 683930

    เพียงโศกสิ้นไปจากใจน้อง
    รับหวังเรืองรองของวันใหม่
    ช่างเถอะ ความรัก-ความจริงใจ
    
    คงมี 
    
    ไม่ใช่ไม่เคยมี
    
    
    ........................
    
    อ่านแล้วซาบซึ้งค่ะ 
    โดนใจมากมาย คุณม้าลาย
    
    ขอบคุณมากๆ อ่านแล้ว 
    ปลอบประโลมใจเหลือเกิน
    (กลอนเพราะ ทุกท่านค่ะ)
  • มารแมงมุม

    20 เมษายน 2550 13:07 น. - comment id 685025

    เรื่องราวรอยทางร้างความฝัน
    เพื่อกันเพื่อเขาเงาคนใหม่
    แค่มาพบกันเหมือนฝันไป
    ที่ใช่! ความรัก ถูกหักลง
    -------------- 
    แค่คนคุ้นเคยก่อนเลยไกล
    คือใช่! คือจริง!  คือนิ่งครวญ!
  • โคลอน

    29 เมษายน 2550 18:19 น. - comment id 689259

    41.gif เก่งจัง 11.gif
  • แทนคุณแทนไท

    27 กรกฎาคม 2550 18:07 น. - comment id 730828

    อึ้งๆ

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน