**.. ความผิดคาด พลาดหวัง ตั้งแต่ต้น
มักทำคน บ่นพ้อ จนท้อถอย
บ้างที่เลิก การหวัง ตั้งตาคอย
ฝันหลุดลอย เลื่อนลับ ลงกับตา..
**.. ความสุข สมหวัง ตั้งแต่ต้น
มักทำคน ประมาท พลาดเสียท่า
หลงลืม สัจธรรม ธรรมดา
ดูโลกา มีอะไร ใช่แน่นอน..
**.. เราเรียนรู้ เรื่อยไป ในชีวิต
เอาถูก-ผิด เป็นต้นร่าง ทางสั่งสอน
ชีวิตจริง กว่าที่เห็น เป็นละคร
จะซับซ้อน ร้ายหรือดี อยู่ที่เรา...
ด้วยความหวังดี
ก.นพดล รักษ์กระแส
ก.ประแสร์ ศิษยาพร
7 มิถุนายน 2550 14:50 น. - comment id 706713
กลอนดีครับ แต่มองไมค่อยเห็นเลย แก่แล้วครับ

7 มิถุนายน 2550 15:49 น. - comment id 706773
ชีวิตจริง ยิ่งกว่าละครน้ำเน่า..สีของตัวหนังสือสะท้อนสายตาน่ะค่ะ ทำให้ตาเบลอ

7 มิถุนายน 2550 17:17 น. - comment id 706808
เพราะและซึ้งมากๆเลยค่ะเก่งมากกกกกกกกกกก

7 มิถุนายน 2550 20:04 น. - comment id 706883
ดีจ้า คุณต่อง (ต้อง) ksgและแล้วก็ขอเก็บข้อคิดดีดีไว้เตือนใจตัวเองหล่ะกันนะจ๊ะ ความประมาทคือหนทางแห่งความหายนะจริงๆๆ
อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา สาธุ
