1 พฤศจิกายน 2545 20:36 น.

***...น้ำตา นักสู้..***

ต่อง (ต้อง) ksg



  **..น้ำตา         ข้าเอ๋ย    เคยรินหลั่ง
คับคั่ง         แค้นใจ    ในวันก่อน
ฝันร้าย       ตามติด     แต่ริดรอน
ลมหายใจ  ระรวยอ่อน  ทุกค่อนคืน

  **..เคยอดกลั้น  น้ำตา     เจ้าอย่าไหล
ปร่าปวดใจ    เจ็บล้น     แต่ทนฝืน
ไยน้ำตา        คนช้ำ     แสนกล้ำกลืน
มาหลั่งนอง    เต็มพื้น  สะอื้นครวญ

 **.. ใบไม้ลิ่ว    ปลิวลม      พรมน้ำฟ้า
ครั้งผ่านมา  ผิดไฉน    จงใคร่หวน
ที่พลาดพลั้ง  จดจำ        นำประมวล
ทบทวน       ก่อนก้าวย่าง  ทางเส้นใหม่

  **..น้ำตา          ข้าเอ๋ย         อย่ารินหลั่ง
แม้นคับคั่ง    โกรธเคือง   ถึงเรื่องไหน
จะฮึดสู้           อุปสรรค     หนักเพียงใด
เพราะเส้นชัย  รอข้า     คว้าไปครอง

     คนพ่ายแพ้..เราไม่เคยเหยียบซ้ำ				
26 ตุลาคม 2545 21:28 น.

****....คำร้องขอ จากใจ.....****

ต่อง (ต้อง) ksg


ผมหวังเหลือเกินว่ารุ่นน้องๆที่ตามผมมาจะเป็นนักกลอนที่ดี  

พยามยามพัฒนาฝีมือให้ดียิ่งกว่าเดิม  ใครที่ยังแต่งกลอนไม่เป็น  

ก็ยังมีผู้ที่มีความสามารถอยู่ที่นี่อีกหลายท่านที่พร้อมจะมอบความรู้ให้

เป็นตัวอย่างแก่น้องรุ่นต่อไปที่ ตามมาครับ

และทำประโยชน์เพื่อส่วนรวมเป็นสำคัญ.....ขอให้โชคดีครับ


      **..เป็นกวี      เป็นได้  ถ้าใจรัก
           ลงสลัก        อักษร    ล้วนกลอนศิลป์
           เป็นคนชั่ว  โสมม     จมสู่ดิน
           ไร้ใจจิน-     ตนาการ  สานงานสร้าง

      **..ที่สำคัญ       นักกลอน     วอนจำมั่น
           อย่าหลงเหลิง  รางวัล        พากั้นขวาง
           อาจลวงเธอ     เดินวน      จนหลงทาง
           จงทำอย่าง     ตามองดาว  เท้าติดดิน

      **..ไม่ใฝ่สูง      เกินตัว     กลัวหล่นพลาด
            เจ็บอนาถ   เหลือบ่น  ทนสุดสิ้น
            สูงสุด          คือสามัญ  ทุกชีวิน
            ไยเราดิ้น   ดั้นด้น     จนห่างไกล

      **..และข้อนี้      ห้ามขาด      อาจพลั้งผิด
        เราคือศิษย์  มีครู              รู้เอาไว้
        อย่าคิดล้าง    ครูบา          น่าเศร้าใจ
        ท่านนั้นให้    รักแท้         แก่ทุกคน

      **..เพียงหวังว่า  การไป  ในครั้งนี้
          กลับอีกที    ฟ้าคราม  งามอีกหน 
          ลบความหนัก  หน่วงล้น  พ้นกมล
          มอบรักล้น    ให้คนเยือน  เหมือนอย่างเคย  ...

           ตามคำสอนที่ได้รับมาจากหลายๆท่านครับ
          
                      ด้วยความเคารพและหวังดี
                          ก.นพดล  รักษ์กระแส				
26 ตุลาคม 2545 09:44 น.

**...บทกลอน..ตอนสุดท้าย...**

ต่อง (ต้อง) ksg



    **..จากวันนั้น  เปลี่ยนผัน       จนวันนี้
       จากนาที      ก็ย่างกราย    มาหลายค่ำ
       จากคนรัก    ยังคิดถึง       ความทรงจำ
       จากด้วยคำ   อำลา            และอาลัย

    **..พี่พี่  น้องน้อง  ไม่ต้องห่วง
      เพื่อนทั้งปวง  อย่าคิด      ติดสงสัย
      ฉันก้าวมา     ก็พร้อมที่   จะก้าวไป
      ฉันหมดไฟ  หมดแรงฝัน  มั่นคงพอ

   **..บทกลอน  เขียนมา  เพียงจารึก
      บทบาท  ความรู้สึก  ที่นึกท้อ
      บทนิยาม  ชีวิตมัน  รันทดพอ
      บทนี้ขอ  เป็นบทกลอน  ตอนสุดท้าย

  **..ฉันจากลา  นานเท่าไหร่      ไม่รู้แน่
       รู้เพียงแต่       พอมีหวัง       ยังมิสาย
        จะรัก ..เพื่อน  ทุกคน         จนวันตาย
       แม้ผู้ชาย         คนนี้ไป      ไม่กลับมา


   กลอนเรื่องนี้ผมเขียนไว้ล่วงหน้าตั้งแต่กลับไป  บ้านที่ระยองแล้วครับ

เพราะรู้ว่าจะถึงเวลาอันใกล้ที่เราจะจากกันแล้ว  

ขอให้ทุกคนโชคดี..เป็นนักกลอนที่ดี มีผลงานที่ดี  

และทำเพื่อสังคมให้มากไว้ครับ...ถ้ามีโอกาสพอจะกลับมาครับ

                       ด้วยความหวังดี              
                      ก.นพดลฯ				
26 ตุลาคม 2545 09:31 น.

***...**..*.รวมมิตรภาพทั้งหมดที่เคยมีมา ไว้ให้....พวกคุณ...ลาก่อนเพื่อนรัก.*..*....***

ต่อง (ต้อง) ksg



                 
         **..พรพระจันทร์     ฝันใฝ่       ใจจะขอ
              มิรีรอ                ขอหวัง     ที่ตั้งจิต
              จากความฝัน     หวังน้อย  ทีละนิด
              เนรมิต              ฝันใฝ่      ให้จงงาม

          **..พรพระจันทร์       ฝันใฝ่       ไว้ให้เพื่อน
               เพียงคอยเตือน    สุขทุกข์ใด  หมั่นไต่ถาม
               พระจันทร์ปลอบ    ปลุกใจ      ในทุกยาม
                แทนในนาม        ตัวข้านี้      ที่ร้างลา

          **..  สวัสดี           เพื่อนรัก      ทักแรกพบ
                 เวลาเลื่อน    เคลื่อนหลบ  จึงพบหน้า
                 ลาก่อน         เพื่อนรัก      เมื่อจากมา
                 ทิ้งรอยหยด    หยาดน้ำตา  ยิ่งอาลัย

            **..เหมือนงานเลี้ยง   จัดเพลิน       เชิญทั่วหน้า
                  ต่างคนมา            ต่างทิศ         ต่างวิสัย
                 ต่างมาเป็น           เพื่อนสนิท    ชิดหทัย
                 แต่งานไซร้           ปิดฉาก         พรากอาวรณ์

             **..พรพระจันทร์        ฝันใฝ่           จากใจรัก
                  เพื่อนจงพัก          หนักลง          ตรงนี้ก่อน
                   เมื่อข้าจาก            ฝากร่ำ         ซึ้งคำพร
                   จะไร้กลอน           กล่อมมิตร     หลับนิทรา  ...

     ****..........................****.......................****..........................****

  
      ขอขอบคุณในความรัก..ความหวังดีที่พวกเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ หลายๆท่าน

  ได้มอบมาให้ผมตลอดหลายเดือนที่ย่างก้าวเข้ามา    ขอรับไว้ด้วยความเต็มใจ

  ทั้งติชมและกำลังใจในบทกลอนที่เขียนส่งมาให้  แต่เป็นที่ทราบกันครับ

  ด้วยหน้าที่การงาน  การเรียน  หลายๆอย่าง  ทำให้ผมต้องนำกลอนเหล่านี้ที่

 แต่งไว้นานแล้วมาลงก่อนเวลาอันสมควร....ตามคำที่เคยพูดกับครับ

  .....ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา.....เวลานี้เป็นเวลาอันควรแก่ผมแล้วครับ..

  ขอกล่าวคำอำลาทุกๆคน...รอโอกาสอำนวยให้พวกเราได้มาพบกันอีก 

  ครั้ง..............................ดีใจที่มีเพื่อนเหมือนอย่างคุณ

                     

                       **....มิตรภาพ  ซาบซึ้ง         ถึงวันนี้
                        คืนอำลา         อาจไม่มี      มิตรเคียงใกล้
                        เดือนจนปี     อาจอ้างว้าง  มิตรร้างไกล
                         รอโอกาส      ฟ้าใหม่       ได้พบกัน...

        *****..............****............******...........***.........****............*****

                            ด้วยความเคารพ  นับถือ  และหวังดี
                
                                 ก.นพดล  รักษ์กระแส
                                 ก.ประแสร์  ศิษยาพร				
26 ตุลาคม 2545 08:49 น.

จะรอพี่กลับมา....พี่เสี้ยว

ต่อง (ต้อง) ksg



  **..ด้วยหน้าที่          การงาน    อย่างใดหนอ
       เคยหยอกล้อ      สำนวน     ชวนหรรษา
       กลอนก็เคย       แต่งไว้     ให้ทุกครา
       บัดนี้หน้า           ยังเห็น      เป็นเช่นไร

  **..ทิ้ง..เหลือเพียง    ร้อยกรอง  ที่กรองกลั่น
       ทิ้ง..กลอนฝัน      จากเรา     แล้วใช่ไหม
       ทิ้ง..แดนดิน       ถิ่นนี้        ไปหนใด
        ทิ้ง..หัวใจ           คนเก่า     นั่งเฝ้ารอ

  **..วอนพระพาย  พัดโชย            โดยนำสาร
       วอนลำธาร     ไหลกระเซ็น    เห็นใจหนอ
       วอนสื่อใด      พลันช่วย          ด้วยคนท้อ
        วอนคืนขอ      คนไกลลับ     กลับมาที

  **..เคยขอเป็น         เสี้ยวหนึ่ง     ของความรัก   
       เสี้ยว  คงปัก       กลางใจ        ในทุกที่
       เสี้ยว  บทกลอน  แทนคำ        ร่ำวจี
       เสี้ยว  หนึ่งนี้      รอวันนับ      พี่กลับมา  
  

  สมาชิกเก่าๆคงจำพี่เสี้ยวกันได้ครับ  ผมเป็นคนหนึ่งที่จำได้ไม่มีลืม
วันที่ผมเข้าห้องสนทนาครั้งแรกมีพี่เสี้ยวล่ะครับคุยเรื่องกลอนกับผมคน
เป็นแรก...แต่แล้วหลังจากนั้นไม่นานพี่ก็ทิ้งไว้เพียงบทกลอนและไม่กลับมา...จึงได้แต่เขียนกลอนนี้ไว้เป็นสิ่งแสดงความคิดถึงไว้ให้พี่เขา..ว่าพวกเรายังไม่ลืมและยังคงรอคอยอยู่ครับ				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟต่อง (ต้อง) ksg
Lovings  ต่อง (ต้อง) ksg เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟต่อง (ต้อง) ksg
Lovings  ต่อง (ต้อง) ksg เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟต่อง (ต้อง) ksg
Lovings  ต่อง (ต้อง) ksg เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงต่อง (ต้อง) ksg