วันกรมสมเด็จพระปรมานุชิตชิโนรส วันนี้ หัวใจของผู้เขียน ถ่วงหนักด้วยความหม่นหมอง ขณะมือไต่ไปตามแป้นพิมพ์อย่างช้าๆ บางครั้ง อยากร้องไห้ แต่ น้ำตาที่ตกคั่งค้างอยู่ภายในอก ไม่ยอมทะลักทลายออกมาเสียที ความเยียบเย็นบาดลึกถึงวิญญาณ ดูจะเย็นเยียบเสียกว่าลมหนาวอันกำลังพัดโชยอยู่ยะเยือกๆเสียอีก ๑๑ ธันวาคม วันคล้ายวันประสูติ สมเด็จพระมหาสมณะเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส หรือที่เรียกกันว่า วันกรมสมเด็จพระปรมานุชิตชิโนรส นั่นเอง วัน อันไม่มีระบุบันทึกไว้ในปฏิทิน แหละก็คงมิได้บันทึกไว้ในความทรงจำของใครอีกหลายคน โดยเฉพาะ ผู้แหนงหน่ายต่อวรรณคดีไทย ทั้งๆที่องค์อัครสมณมหากวีพระองค์นี้ ได้ทรงพระนิพนธ์อำนรร