นางสาวใบไม้

เริ่มหนาวแล้ว....
                                                     ดวงดาวยังพราวระยิบ...
                                                     สายลมหนาวโชยเอื่อย
                                               ฉันยังยืนอยู่คนเดียว.....ที่เดิม
                                                     ....ถวิลหาค่ำคืนเก่า ๆ....
                                             นับวัน.....จะแปรเปลี่ยน...จางหาย
                                              ไม่ต่างกับรอยเท้า...บนผืนทราย
                                                             จางหายไป.....
                                                    เหลือเพียงความว่างเปล่า
                                                   ทิ้งไว้เพียงความเดียวดาย
                                                          ....ของสายลม.......				
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน