เรื่องสั้น นิยาย - ตามใจคนเขียน

เหนื่อยจังเลย

พิมพรรณ

…..พี่ก้องคะเมษาพิมต้องไปเรียนต่อที่กรุงเทพถ้าไม่ยุ่งจนเกินไปพิมจะกลับมาเยี่ยมทุกอาทิตย์นะคะ   ถ้วยกาแฟที่ถือค้างอยู่ในมือวางลงอย่างเงียบๆ วิวแชร์ถูกเจ้าของหมุนออกจากโต๊ะอาหาร  เงียบไม่มีเสียงตอบรับหรือปฎิเสธออกมาจากปากคนขี้งอน  น่าหมั่นไส้จริงๆ  ..
พี่ก้องจ๋า..ได้ยินพิมพูดป่ะ....
ได้ยิน...ห้วน...สั้น..แต่งอนได้ใจ
แล้วพี่ก้องว่าไง...กลั้นใจถามต่อ
อยากไปไหนก็ไป..พี่ไม่ได้เป็นเจ้าชีวิตใคร..พี่ไม่มีสิทธิ์ที่จะให้พิมไปหรือไม่ให้ไป  อยากไปก็ไป..พี่มันคนพิการ. ไปไหนก็ไม่ได้มีแต่จะเป็นภาระให้คนอื่นเขา
เป็นชุดเลยพี่เราแสนงอนจริงๆ
จ้าๆพี่ก้อง.ไม่อยากให้พิมไปพิมก็ไม่ไปอยู่เป็นหมอเถื่อนมันแถวนี้แหล				
 1524    11    0