ร้อยฝัน
ดวงตะวันกลมโตสีส้มสวย ตัดกับกลุ่มเมฆสีเทาหม่นลอย เด่นท่ามกลางแสงสีทอง
สาดตัดทาบทับกลุ่มเมฆ สะท้อนแสงพราวเหมือนลำแสงทอดยาวจากสรวงสวรรค์ ลมร้อนพัด
กรู ๆ เข้ามาต้องผิวกาย ขัดแย้งกับช่วงเดือนในฤดูหนาว
ฉันยืนมองดวงตะวันที่คล้อยต่ำลงทุกที ความมืดสลัวเริ่มคืบคลานมาอย่างช้า ๆ
อ้อยอิ่งนักในความรู้สึกเหมือนหนึ่งว่า ช่วงวันยาวนานกว่าที่ควรจะเป็น
ร่าง ๆ หนึ่งเดินใกล้เข้ามาทุกที จากเงาตะคุ่มเล็ก ๆ เริ่มแจ่มชัดขึ้นท่ามกลาง
แสงสลัวเรื่อรางของยามเย็น
"ไม่กลับบ้านใช่ไหมอาทิตย์นี้" เสียงเอ่ยถามจากผู้เข้ามานั้นดังขึ้นก่อนจะถึงตัวฉัน
"คงไม่กลับ มีงานหลายอย่างต้องสะสาง"
"มีเวลาว่างสัก 2-3 ชั่
3789
4
0
หน้าส่วนตัว
