เอื้องคำ
,
หลังจากผ่านช่วงเวลาแห่งความเร่าร้อนของอาทิตย์ยามบ่าย ก็ได้เวลาของความร่มรื่นยามเย็น ความร้อนจากเปลวแดดเริ่มลดน้อยลงไปเรื่อยๆ สายลมเริ่มพัดพลิ้วมา ยอดไม้ยอดหญ้าต่างเอนไหวไปตามทิศทางแรงลม
ไอ้เอกกับไอ้เอี้ยงสองพี่น้องในวัยแตกพานกำลังนั่งเหลาคันหนังสติ๊ก เพื่อว่าจะได้ใช้หายิงนกไปผัดเผ็ดแกล้มเหล้าในบางโอกาสที่สองพี่น้องนึกเปรี้ยวปากขึ้นมา
"เออ...ค่อยยังชั่วหน่อยโว้ย มีลมซะบ้าง โลกเดี๋ยวนี้มันเป็นยังไง แต่ละวันร้อนตับแทบแตกอยู่แล้ว" อยู่ๆ ไอ้เอกก็โพล่งขึ้นท่ามกลางความเงียบจากการตั้งใจเกลาคันหนังสติ๊กของสองพี่น้อง
"นั่นสิ...ร้อนยังกับโลกมันจะแตก" ไอ้เอี้ยงสำทับขึ้นตามความเป็นจร
2319
1
0
หน้าส่วนตัว
