23 เมษายน 2551 10:33 น.
-`๏-G e n i 3-`๏-
.. เ ดิ น ไ ป ใ ห้ สุ ด ฝั น ..
ชีวิตคือสิ่งมหัศจรรย์ ให้เราฝ่าฟันค้นหา
โลกยังสดใสอยู่เสมอ แม้บางภาพจะบางเบลอด้วยน้ำตา
ความฝันคือสิ่งมีค่า ให้เก็บ ให้ไขว่คว้า ตามหามัน
อย่ายอมแพ้ แค่เพียงอ่อนแอ อ่อนล้า
หยัดยืนลุกขึ้นมา พร้อมความศรัทธา เชื่อมั่น
"จุดหมายแม้อีกไกล ต้องไปให้ได้ในสักวัน"
.. บ อ ก เ ธ อ .. บ อ ก ฉั น ..
ก้าวไปด้วยกัน ใต้ตะวัน พระจันทร์ ดาว
4 สิงหาคม 2550 15:10 น.
-`๏-G e n i 3-`๏-
.. อ ยู่ กั บ ค ว า ม เ งี ย บ ใ น วั น เ ห ง า ..
ฉันคือภาพเงาของความเหว่ว้า
สิ่งเดียวที่หัวใจ คุ้นเคยมากกว่าอะไร คือหยดน้ำตา
สำหรับผู้หญิงหนึ่งคนที่ไร้ค่า.. อย่าเสียเวลา .. เข้าใจ
"ป ล่ อ ย ฉั น .. ใ ห้ อ ยู่ กั บ คื น วั น อั น แ ส น เ ศ ร้ า"
อาจเป็นเหตุผลงี่เง่า ที่คนโง่เขลาจะมีให้
อยากอยู่แบบนี้ .. กับความรู้สึกที่มีของใจ
อย่าก้าวเข้ามาได้ไหม ปล่อยให้ผู้หญิงอ่อนไหวร้าวราน
-`๏- G e n i 3 -`๏-
26 มกราคม 2550 17:32 น.
-`๏-G e n i 3-`๏-
.. นาฬิกากล่องดนตรี ..
เ ปิ ด ฟั ง กี่ ที ก็ ยั ง อ บ อุ่ น
เจ้าชาย.. เจ้าหญิง .. ต้นระบำ หัวใจก็ชุ่มฉ่ำ อ่อนละมุน
ค ว า ม รู้ สึ ก ยั ง เ ค ย คุ้ น อุ่ น ใ น ใ จ
.. เมื่อไหร่ที่คิดถึงคุณ ..
ฉั น จ ะ ห ยิ บ มั น ขึ้ น ม า ห มุ น ใ ห้ สั่ น ไ ห ว
ให้ความรักของฉันเต้นระบำอีกครั้งในหัวใจ
เ ผื่ อ ค ว า ม เ ห ง า ม า ก ม า ย จ ะ เ จื อ จ า ง
.. จะหมุนมัน นับร้อยนับพัน ..
เ พื่ อ ร ะ ลึ ก ถึ ง คื น วั น ก่ อ น ล า ร้ า ง
ให้เสียงดนตรีขับกล่อมฉัน นอนหลับฝันก่อนรุ่งราง
แ ม้ พ รุ่ ง นี้ จ ะ อ้ า ง ว้ า ง .. ก็ ต า ม ที
.. ขอแค่เจอคุณในฝัน ..
เจ้าชาย เจ้าหญิงของฉันจะ ร้ อ ง เ พ ล ง ก ล่ อ ม จั น ท ร์ ใ น คื น นี้
ฉันจะมีคุณ .. คุณจะมีฉัน เรายังรักกันดี
จนกว่าแสงราตรี ..จ ะ ล า ลั บ ดั บ ห นี ไ ป พ ร้ อ ม คุ ณ
19 มกราคม 2550 16:37 น.
-`๏-G e n i 3-`๏-
.. เมื่อตะวันลับโค้งตรงขอบฟ้า ..
การรอคอยใครบางคนกลับมาหา .. ก็ยิ่งเพิ่มค่าความเหงา
มองผ่านออกไปนอกหน้าต่าง ให้รับรู้ถึงความอ้างว้างในใจเรา
แสงแห่งดวงจันทร์ช่างดูเศร้า ประหนึ่งเหมือนเจ้าจะเข้าใจ
.. เมฆบางๆ ผ่านมาบดบังเป็นช่วงๆ ..
ดวงดาวบางดวงก็ลาล่วงจากฟากฟ้าที่สดใส
สายลมโชยอ่อนพาความร้าวรอนจากแดนไกล
ส่งต่อน้ำตาหยดสุดท้าย .. ให้ฉันรับเอาไว้อย่างกล้ำกลืน
.. ด้วยเพราะหัวใจยังคงศรัทธา .. เชื่อมั่น ..
และจะรอคอยความฝัน .. แม้ต้องอยู่กับวันที่ทนฝืน
ความหวังเหมือนแสงหิงห้อย ที่ไม่เคยถดถอยในค่ำคืน
ยังคงยิ้มระรื่น .. เปล่งแสงแช่มชื่น .. อวดดวงจันทร์
.. จักรวาลยังคงทำหน้าที่ ..
เหมือนกับฉันในตอนนี้ ไม่เคยมีสักครั้งที่จะหยุดฝัน
ดอกราตรีกำลังแรกแย้ม แต่งแต้มดวงตาความผูกพัน
ในค่ำคืนเงียบงัน .. หัวใจของฉันก็เปียกปอน
.. ฉันกำลังโดยสาร ยานพาหนะที่เรียกว่า เวลา
ไปกับเพื่อนที่แสนมีค่า .. คือน้ำตาที่คอยพร่ำสอน
ให้ฉันเรียนรู้ความอ่อนแอ ท้อแท้ ในทุกบทตอน
ว่าคนทุกคนที่ร้าวรอน .. ไม่อาจซุกซ่อนความเสียใจ
.. อยากให้ตัวเองเป็นเหมือนดั่งความว่างเปล่า ..
ไม่ทุกข์ - ไม่สุข - ไม่เศร้า - ไม่ว่าอารมณ์ไหน
โบยบินอย่างอิสระ ไม่ยึดติดพันธะ สัญญาใด
ล่องลอยไปแสนไกล .. ตามจังหวะหัวใจจะนำทาง
.. ไม่ต้องตื่นจากความฝัน และไม่ผูกพันกับวันใหม่ ..
พระอาทิตย์ ดวงจันทร์ ต้นไม้ ผู้หญิง ผู้ชาย ความอ้างว้าง
รอยยิ้ม น้ำตา ให้เป็นนามธรรมไร้ค่าในทุกเส้นทาง
ให้ความรู้สึกเปล่าว่าง .. บนทางใจ
.. แต่ทุกอย่าง ล้วนถูกกำหนดมา ..
ฉันจึงไม่อาจยกเลิกสัญญา ..ว่ายังมั่งคงศรัทธาในเธอได้
องค์ประกอบของเรื่องราวยังเป็นเธอคนเก่าทุกความเป็นไป
ตราบใดที่หัวใจยังเต้นไหว
เ ธ อ จ ะ อ ยู่ กั บ ฉั น ต ล อ ด ไ ป - ต ร า บ น า น เ ท่ า น า น
15 มกราคม 2550 20:37 น.
-`๏-G e n i 3-`๏-
.. หยิบกระดาษปากกาขึ้นมาเขียน ..
ปิดไฟแล้วจุดเทียนให้เต็มห้อง
ปล่อยอารมณ์พลิ้วไหวเป็นท่วงทำนอง
ฟังบทเพลงที่ขับร้องเพื่อสองเรา
.. เขียนข้อความมากมายบนหน้ากระดาษ ..
บรรจงวาดท้องฟ้าและภูเขา
ตอนตะวันลับตาฟ้าสีเทา
ท่ามกลางทะเลดาว พร่างพราวตา
วาดเธอและวาดฉัน
ในอ้อมกอดของกันและกันอย่างแน่นหนา
แม้จะเป็นเพียงกระดาษวาดขึ้นมา
เธอก็มีค่า ไม่ว่ารักจะสื่อออกมา ด้วยภาษาใด
Lovers
0 คน เลิฟ-`๏-G e n i 3-`๏-
Calendar
หน้าส่วนตัว
2548
