29 เมษายน 2552 21:23 น.
-`๏-G e n i 3-`๏-
ยืนหนาว .. มองตะวันดวงเศร้าส่องแสง
หัวใจดูคล้ายจะอ่อนแรง เหมือนใครมาแกล้งให้อ่อนล้า
ความเหงาปกคลุมไปทั่ว จนรู้สึกกลัวมีน้ำตา
ยืนอยู่ตรงนี้อย่างปวดปร่า "เศร้า" กับการจากลาของใครบางคน
ในเมืองแห่งสีสัน ฉันกลับมีฝันที่โหดร้าย
ซ่อนตัวกระจัดกระจาย มากมายในทุกแห่งหน
บรรไดสู่สรวงสวรรค์ ทอดผ่านตรงไหนกันในใจคน
ร้อยเหตุพันผล ต่างคนก็ต่างใจ
(แล้ว) คำถามเก่าๆ ก็ลอยมาในความทรงจำอันไกลห่าง
เหลียวมองจนสุดทาง เห็นบางอย่างกำลังเคลื่อนไหว
จากตะกอนที่ตกผลึก ฝังลึกในหัวใจ
"หากความรักเริ่มต้นด้วยรอยยิ้มใส
แล้วสุดท้ายทำไม.. ฉันจึงหม่นไหม้ในน้ำตา"
ลมหายใจรินบาง ในระลอกของคำถามครานั้น
สิ้นสุดแล้วความผูกพัน เธอลืมคน (เคย) สำคัญคอยห่วงหา
ยังกอดตัวเองคราวเหน็บหนาว ใต้ตะวันดวงเก่าเสมอมา
กับอีกคำถามที่ยังค้างคา...
ฉันผิดอะไร (นักหนา) ในความรัก