บล็อก

สงสาร"จิ๋ม"(คนขายหอย)

เมื่อคืนฉัน  เห็น“จิ๋ม” ยิ้มปากกว้าง
			นั่งขาถ่าง  ล้างกระเทียม  ตระเตรียมหอย
			เป็นแม่ค้า  ยำหอยแครง  เฝ้าแผงลอย
			เจ้าอร่อย  ริมคลองหลอด  ที่ปลอดคน
						“จิ๋ม”ตั้งแผง  ใต้ขนุน  เพราะทุนน้อย
					หาเงินร้อย  ครึ่งร้อย  เหมือนคอยฝน
					อัปภาคย์  ยากไร้  ไม่จำนน
					ตนพึ่งตน  ขันติ  มิยอมแพ้
				“จิ๋ม”ขายหอย  ทุกวัน  ยันดื่นดึก
			ใจพร่ำนึก  หวังให้  ใครแยแส
			ง่วงก็ทน  ถ่างตา  จิบกาแฟ
			จนดูแก่  เกินวัย  กายทรุดโทรม
						“จิ๋ม”พันตู  สู้งาน  ปานเครื่องจักร
					เธอนั้นมัก  เจ็บป่วย  ด้วยหักโหม
					จำพึ่งหมอ  พึ่งยา  ทาชโลม
					ประทินโฉม  เข้าไว้  ให้ดูดี
				“จิ๋ม”แข				
 2424    3    0    
>