เด็กท้องนา

คีตากะ

ลีลาวดีสีขาวแพรวพราวทุ่ง
ยางพยุงผลิยอดเกี่ยวกอดฝน
หางนกยูงดอกสีส้มท้าลมบน
กลีบเกลื่อนกล่นบนคันนาลิบตาไกล
เด็กท้องนาหน้าดำเดินกรำแดด
ดอกสีแสดของต้นจานบานไสว
การศึกษาต่ำต้อยน้อยเกินไป
แต่โลกใหญ่ไม่พ้นทิพย์ญาณ
มือน้อยกำเมล็ดข้าวน้าวแขนซัด
ข้าวกระจัดกระจายหลายสถาน
เกรงไกลเกินวงรอบขอบจักรวาล
เด็กน้อยหว่านพืชใดย่อมได้มา
ฐานะจนคนเขาเฝ้าขอดค่อน
แท้เพียงพรพรหมินทร์สิ้นกังขา
ความขาดแคลนลับหายมลายลา
ความพอมาเมื่อประสบค้นพบใจ
ไม่นานหนากล้าข้าวจักพราวเหลือง
ทั่วทุกเมืองร้องเพลงบรรเลงไหว
เมื่อมัจจุราชพ่ายแพ้แก่โลกไป
ความสุขใดใต้หล้าฤาจะเทียม...
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>