คนเลี้ยงลิง..

กวีบ้านนอก..*

                      ณ เมืองจีนอันมีชื่อเลื่องลือชา
                      มีชาวนาเลี้ยงลิงเป็นสหาย
                      คนกับลิงต่างสื่อสารต่อกันได้
                      ดูดั่งคล้ายพูดคุยกันทุกวันมา
                      เกิดข้าวยากหมากแพงแล้งลมฝน
                      คนยากจนยิ่งยากล้นบ่นให้ฟ้า
                      คนเลี้ยงลิงเลี้ยงยากนักหนักอุรา
                      จึงเรียกลิงมาปรึกษาคราเข็ญใจ
                      ว่า ลิงเอ๋ย ขอวอนเอ่ยเฉลยความ
                      เช้าแค่สาม เย็นแค่สี่ นี้พอไหม ? 
                      เหล่าวานรค่อนขอดก่อนตอบออกไป
                      แค่สามผลลิงจนใจไม่เพียงพอ 
                      ชาวนากล่าว ขอเพิ่มเข้า เช้าเป็นสี่
                      เย็นสามผลคงพอดี นี้ดีไหม ? 
                      เหล่าวานรโลภมาก่อนกว่าสิ่งใด  
                      สี่พอไหว..นะพวกเราค่อยเข้าที 
                      อันวาจามีปัญญาพาพ้นทุกข์
                      อาจพาสุขได้ทุกทางอย่างเรื่องนี้
                      พลิกแพลงหน่อยค่อยชักนำตามวิธี
                      มีวจีเฉลียวฉลาดนับปราชญ์เอย ฯ	
-------
 
ความจริงก็คือ ไม่ได้เพิ่มอะไร เพียงแค่บอกจาก เช้าสาม เย็นสี่ เป็น เช้าสี่ เย็นสาม  ลิงนึกว่าได้ผลไม้เพิ่ม...!!!
คำพูดเดียวกัน สามารถทำให้คนรักหรือเกลียดก็ได้..แค่ฉลาดพูดก็พอ