รุ้งสวรรค์
เริ่มจากวันนั้นวันที่ผ่านมาเนิ่นนาน
วันที่เลือนลางจางหายผุดขึ้นจนชัดเจน
ยังจำได้ไม่ลืมก่อนนั้นฉันเองไม่มีใคร
และวันนั้นเธอเองก็กำลังเสียใจ
เริ่มจากความรู้สึกดีดี ทีละน้อย
ก่อตัวช้าช้า แต่งดงามในหัวใจ
ความสดใส ก่อตัวจากความเจ็บปวด
ความเบิกบานก่อตัวจากความช้ำใจ
เป็นอยู่อย่างนี้ดำเนินไปอย่างช้าช้า
วันเวลาผ่านพ้นกำหนดไม่ได้
จวบจนถึงเมื่อวานที่เพิ่งผ่านไป
จึงได้รับรู้ว่ามันไม่เหมือนเคย
ความจริงได้ปรากฎว่ายังมีใครอีกคน
ที่ซ่อนอยู่ในมุมลึกที่ไม่อาจแสดงตน
แต่ก็ยังไม่วายที่คนอย่างฉันจะหาจนเจอ
เขาคนนั้นมันซ่อนอยู่ในหัวใจเธอ
วันนี้ฉันไม่อาจจะรับมันได้
เคยให้อภัยหลายหนจนไม่อาจทนไห