สายลมอ่อน แทนทุกห้วงอาวรณ์ที่รู้จัก กรีดเสียงส่งสายมาทายทัก หวีดไหวไกวกวักจนมักคุ้น ไม่เคยได้พบหน้า ยินแต่คำร่ำลาอันอบอุ่น พร้อมทุกเอื้ออาทรอ่อนละมุน ปานว่าโลกจะหยุดหมุนเสียตรงนั้น สรรพสิ่ง... มิรู้ว่าความจริงหรือความฝัน ที่เชื่อมน้ำเชื่อมฟ้าเข้าหากัน และแยกโลกสะบั้นอย่างชัดเจน เกลียวคลื่น ยังสะอื้นหลั่งรายไม่วายเว้น ปราสาททรายไหวโยนจนโอนเอน ร่ำไห้ให้เห็นอยู่เช่นนั้น เสียงดนตรีนี้แสนเศร้า ไหวไหวเบาเบาก็ใจสั่น อาจว่าเราขลาดเขลาเท่าๆกัน จึงฝากถ้อยรำพันในวันวาย.
1826
3
0
หน้าส่วนตัว
