แก้วประเสริฐ
** แม่สาวกุลา **
อยากเยือนถิ่นดินทองร่ำไขขาน
เปรียบวิมานฟากฟ้านภาสรวง
สู่เรื่องราวหมู่เหล่าสาวทั้งปวง
วิจิตรห้วงเอื้องงามยามล้ำปอง
วิมานน้อยบนดินแห่งถิ่นสล้าง
แสนกระจ่างแวววับประดับผอง
มวลพฤกษาเอื้ออวลยวนใจครอง
สาวเรืองรองหยาดเยิ้มเติมฤทัย
หลับตาพลันชวนคิดประดิษฐ์แจ้ง
เฝ้าแอบแฝงตราตรึงซาบซึ้งไสว
หอมประทินกลิ่นกายตรึกผนึกใน
ล้วนอวลไอหมายมุ่งผดุงจินตนา
คำร่ำลือฝากไว้หมายไขว่คว้า
ถอนศรคราปักทรวงจนห้วงผวา
เที่ยวสอบถามผ่านทางว่างอุรา
แดนนั้นหนาหนใดในแผ่นดิน
เสียงบอกพร่ำล้ำเลิศฉวัดฉวี
ดุจอัญมณีเลอค่าจนน่าถวิล
ใจไปแล้วเหลือกายถวายยุพิน
เที่ยวค้น